Je baby is overleden. Misschien vlak na de geboorte, misschien na een paar dagen of weken. Hoe onwerkelijk het ook voelt: er komt een moment waarop je aangifte van overlijden moet doen. Dat klinkt zakelijk, maar het is een noodzakelijke stap. Zonder aangifte kan er geen uitvaart plaatsvinden. En hoe verdrietig het ook is—het is ook een vorm van erkenning. Je kindje heeft geleefd.
Als je baby levend is geboren en daarna is overleden, ben je verplicht om aangifte van overlijden te doen. Dit geldt bij elke zwangerschapsduur, zolang je baby na de geboorte heeft geleefd.
De aangifte moet worden gedaan:
Zonder aangifte kan de gemeente geen toestemming geven voor de begrafenis of crematie. Meer hierover lees je op deze pagina van der Rijksoverheid
Vaak verzorgt de uitvaartondernemer de aangifte. Maar je mag dit ook zelf doen, als ouder. Je doet aangifte bij de gemeente waar je baby is overleden. Als je kindje in een andere gemeente stond ingeschreven, wordt dit automatisch doorgegeven.
Om aangifte van overlijden te kunnen doen, heb je een verklaring van overlijden nodig. Deze krijg je van de arts die het overlijden van je baby heeft vastgesteld. In deze verklaring staat:
Op basis van deze verklaring stelt de ambtenaar van de burgerlijke stand een overlijdensakte op. Je ontvangt ook het verlof tot begraven of cremeren, dat nodig is voor de uitvaart. Meer over dit verlof en de wettelijke termijnen lees je op deze pagina van de Rijksoverheid.
Aangifte doen is niet alleen een wettelijke verplichting, maar ook een stap die voor veel ouders betekenisvol is. Het bevestigt dat je baby heeft geleefd. Dat hij of zij een naam heeft. Dat jullie ouders zijn geworden. De overlijdensakte is vaak nodig voor administratieve zaken, zoals het opzeggen van verzekeringen of het verwerken van het overlijden in de Basisregistratie Personen (BRP).
Als je baby vóór 24 weken zwangerschap is overleden en levend geboren is, dan ben je verplicht om aangifte van overlijden te doen. Is je baby stil geboren vóór 24 weken, dan geldt deze verplichting niet. Maar je mag wel aangifte doen. In dat geval kun je een akte van geboorte (levensloos) laten opmaken en, indien gewenst, ook een verlof tot begraven of cremeren aanvragen. Meer over registratie in het BRP lees je hier.
Wil je je verder verdiepen in wat er komt kijken bij het regelen van de aangifte en alles wat daarbij komt kijken? Op deze website vind je een uitgebreid artikel dat je stap voor stap meeneemt. Andere organisaties zoals Rouwkost, Steunpunt Nova en Stille Levens bieden aanvullende informatie over aangifte, wet- en regelgeving en praktische keuzes bij het verlies van je baby.
Misschien wil je na het doen van aangifte ook verder lezen over andere praktische keuzes die op je af kunnen komen. Op deze website vind je informatie over:
Je hoeft niet alles tegelijk te lezen. Kies wat voor jou nu helpend is. Alles wat je hier vindt, is bedoeld om je stap voor stap verder te helpen
Wanneer verlies een gezin treft, verandert er veel. Kinderen rouwen mee en zoeken hun eigen manier om door te gaan. In deze blog kijken we naar de patronen en dynamieken die kunnen ontstaan na ingrijpend verlies.
Wanneer er een kindje overlijdt in een gezin ontstaat er een lege plek in het gezinssysteem. Rollen en patronen veranderen en soms zijn we ons als ouders hier niet eens van bewust.In de training gedeeld verdriet bieden wij broertjes en…
