Verlies heeft zoveel vormen: Je kunt iemand missen hier, naast je. Nu.
Je kunt het verleden zo missen, dat wat er was maar je los moest laten.
Je kan ook in de toekomst missen. Het ‘nooit meer later’ en ‘hoe zou het zijn geweest’.
Van 9 oktober tot en met 15 oktober 2026 vindt de Baby Loss Awareness Week plaats. Een week waarin we wereldwijd jaarlijks aandacht vragen voor baby’tjes die stierven en zo worden gemist.
Babyverlies kan zo’n eenzaam verlies zijn. Want vanwege hun zo korte leventje heb vooral jij als ouder de herinneringen aan de tijd dat hij/zij er was.
Zo weinig mensen om ze mee te delen. En zomaar kan dan het twijfel toeslaan: wat was de waarde van dit korte leventje?
Deze week is er om jou als ouder een hart onder de riem te steken. Elk mensenleven is waardevol. Omdat er liefde was is er geen ‘voorbij’. Die liefde hoeft niet weggestopt, maar mag laten zien worden. In verhalen, in foto’s of in dierbare spulletjes.
Vraag er deze week eens naar bij elkaar. Haal herinneringen op.
Weet je nog hoe ze lachte? Ruik jij ook nog zijn geurtje?
Ik schreef er dit gedicht over:
Vandaag mis ik
wat morgen nooit zal zijn
Ik voel vandaag
de ‘nooit meer later’ pijn
Al ons later
Al mijn dromen groot en klein
Mijn lieve leven lang
het zal niet met jou samen zijn
Vandaag mis ik ons later
Had je ooit een miskraam? Of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap of een abortus? Of misschien waren er embryo’s in een vruchtbaarheidstraject? Of verloor je de helft van je tweeling? Dan kun je daar ook later nog veel last van hebben. Piekeren…
Wanneer je volwassen dochter overlijdt, verlies je niet alleen degene die zij was. Je verliest ook wie zij nog zou worden. Dat is iets wat ik regelmatig terughoor in gesprekken met ouders die hun volwassen kind hebben verloren. Hun verdriet…
