
Rituelen bij rouw
14 jaar geleden reed de carnavalsoptocht, in stilte, aan ons voorbij en zat ik met lege armen op de bank. En nu viel ons meisje haar geboortedag weer met carnaval. Tja en wat doe je dan? Precies dat, wat we…
Misschien is het al jaren geleden dat je je baby verloor. Voor de buitenwereld lijkt het alsof de tijd je verdriet heeft verzacht. Maar jij weet: het verlies gaat nooit weg. Je kindje hoort bij jou en bij je gezin, ook al is dat voor anderen niet zichtbaar.
Veel ouders merken dat hun omgeving na verloop van tijd minder aandacht heeft voor hun verlies. Mensen vragen er niet meer naar, of denken dat je “verder” bent gegaan. Dat kan pijnlijk en eenzaam voelen. Want ook al is het verlies niet meer dagelijks zichtbaar, het blijft een deel van wie jij bent.

Als je je kindje verloor in een tijd waarin er nauwelijks ruimte was om te rouwen, kan dat extra zwaar zijn. Misschien mocht je je baby niet zien, geen naam geven of geen afscheid nemen. Je verdriet werd niet erkend en vaak werd er niet over gesproken. Dat maakt dat je rouw verborgen bleef — een groot gemis dat je misschien nog steeds met je meedraagt.
Op onze pagina Ervaringen van professionals en persoonlijke verhalen vind je verhalen die dichtbij komen. Ook al gaan ze niet altijd precies over verborgen verdriet, ze kunnen je toch herkenning en steun geven in hoe groot gemis een plek krijgt in het leven.
Op bijzondere dagen kan het verlies opnieuw rauw aanvoelen: een verjaardag, sterfdag, feestdagen of een nieuwe mijlpaal in je gezin. Juist dan kan het gemis weer dichtbij komen. Het helpt om hier bewust bij stil te staan en rituelen te zoeken die bij jou passen. Bijvoorbeeld:
In deze hulpkaarten vind je nog meer ideeën en rituelen die je kunnen helpen om je kindje te blijven gedenken, op een manier die bij jou past.
Sinds 2019 is het mogelijk om je levenloos geboren kindje te laten registreren in de Basisregistratie Personen (BRP). Dit kan ook als het verlies al lang geleden plaatsvond. Voor veel ouders betekent dit een vorm van erkenning: je kindje krijgt een plek in de officiële administratie, naast de namen van je andere kinderen.
Misschien helpt het je om de blog van Tessa Lohues- Bocxe te lezen. Daarin legt zij stap voor stap uit wat je kunt doen om je kindje officieel te laten erkennen.
Wil je weten hoe dit praktisch werkt? In onze artikelen Aangifte van je baby en Wet- en regelgeving vind je duidelijke uitleg over de mogelijkheden en de stappen die je kunt zetten.
Op onze pagina Ervaringen van professionals en persoonlijke verhalen vind je verhalen die dichtbij komen: ouders die hun verlies een stem geven en professionals die hun kennis en betrokkenheid delen. Het kan je helpen om woorden te vinden voor je eigen verdriet, of gewoon even mee te lezen met iemand die begrijpt hoe groot dit gemis is.
Je staat er niet alleen voor. Er zijn in Nederland veel organisaties die steun bieden aan ouders die een baby verloren. Zij doen dit op verschillende manieren: via lotgenotencontact, bijeenkomsten, praktische informatie, rituelen of creatieve vormen van herinneren.
Op Ervaringen van professionals en persoonlijke verhalen delen ouders hun ervaringen en vertellen professionals wat zij in hun werk tegenkomen. Misschien herken je jezelf in hun woorden, of voel je steun in het besef dat je niet alleen bent.
Op de pagina met stichtingen en hulpadressen vind je een liefdevol overzicht van organisaties die er voor je zijn na het verlies van je baby. Zo kun je zelf ontdekken welke plek of vorm van steun het beste bij jou past.
Verlies in het verleden is nooit voorbij. Ook als de omgeving het vergeet, of als er toen geen ruimte was om te rouwen, mag jouw verdriet er nu zijn. Je kindje blijft altijd deel van jou.

14 jaar geleden reed de carnavalsoptocht, in stilte, aan ons voorbij en zat ik met lege armen op de bank. En nu viel ons meisje haar geboortedag weer met carnaval. Tja en wat doe je dan? Precies dat, wat we…

“Echt? Ga je vilten? Met Mies? Vind je dat leuk voor hem? Ik vind het zo truttig. Zo jaren 70. En toch niks voor mannen.” De reactie van mijn zus zette me even stil. Had ze gelijk?Was vilten niks voor…