Miskraam – het verlies van een prille zwangerschap

Het verlies van je baby in de prille zwangerschap – een miskraam – is een ingrijpende en verdrietige gebeurtenis. Ongewild moet je afscheid nemen van je zwangerschap en je baby.  

Emoties 

Het verlies van je kindje in wording kan een scala aan emoties bij je oproepen: verdriet, schuldgevoel, boosheid, angst en zelfs een gevoel van leegte. Besef dat dat ze gevoelens normaal zijn

Rouwen om het verlies

Iedereen ervaart het verlies op zijn eigen manier. En er is ook geen “juiste” manier is om met dit verlies om te gaan. Neem de tijd die je nodig hebt om het verlies een plek in je leven te geven. Doe vooral wat goed voor jou voelt. Wil je erover praten, praat erover. Uit je, je liever op een andere manier, doe het dan op die manier. 

Afscheid nemen

Afscheid nemen van je baby en je zwangerschap kan op verschillende manieren. Van het branden van een kaars tot het maken van een herinneringsdoosje. Wat je ook kiest, het is belangrijk dat je afscheid neemt op een manier die goed voor jou voelt. 

Herinneringen maken

Herinneringen zijn troostend en door herinneringen vast te leggen, houd je deze levend. Als je je baby in de zwangerschap verliest, zijn er nauwelijks herinneringen. Door je gevoelens te uiten in beeld of schrift, maak je je herinneringen tastbaar. Ook zijn er diverse workshops die jou helpen de herinnering aan je baby tastbaar te maken.

Uitgebreide informatie en tips over afscheid nemen van ongeboren kindje (in de prille zwangerschap) lees je in dit artikel.

Hulp en ondersteuning

Ongeacht de duur van je zwangerschap of het verhaal achter je zwangerschap, is het doormaken van een miskraam zowel fysiek als emotioneel zwaar. 

Naast medische begeleiding is het dus belangrijk dat je ervoor zorgt dat je op emotioneel gebied ook ondersteuning krijgt. Een miskraamcoach kan jou helpen bij de emotionele verwerking van het verlies. 

Naast professionele begeleiding kun je ook steun halen uit verhalen van andere ouders. In podcasts vertellen vrouwen en mannen over hun miskraam. Deze persoonlijke verhalen kunnen een bron van herkenning , steun en troost zijn. Ook contact met lotgenoten kunnen helpen. Zij weten precies waar jij doorheen gaat.

Ook boeken zoals: “Maar ik hield al veel van je” van Marjolijn de Cocq, “Helpen bij verlies en verdriet” van Manu Keirse of “Als je je kindje verliest in de zwangeschap” van Miriam van Kreij kunnen je waardevolle inzichten geven.

Je bent niet alleen – doorbreek het taboe –

Besef dat je niet alleen bent. Gemiddeld eindigt tussen de 10 en 15% van alle vastgestelde zwangerschappen voor de 16^eweek. Dat is ongeveer 20.000 keer per jaar. Door over je verlies te praten en je gevoelens te delen kun je jezelf maar ook andere ouders helpen.

Bronvermelding