Babyverlies uit de taboesfeer: aandacht in De Telegraaf en Dag Babyverlies op 7 juni
Praten over een kindje dat is overleden voor, tijdens of kort na de geboorte is nog altijd een taboe. Veel ouders ervaren dat hun omgeving niet weet wat te zeggen, en daardoor maar liever zwijgt. Terwijl juist het benoemen, het noemen van de naam, het stellen van een vraag, zo helend kan zijn.
Deze week stond dit onderwerp in De Telegraaf. In het artikel vertelt een moeder over het verlies van haar zoontje, en hoe ze hem bewust een plek geeft in het leven van haar gezin. Ze beschrijft iets wat veel ouders herkennen: mensen durven er niet naar te vragen, terwijl de behoefte om over haar kindje te praten er juist wél is. Dat is het taboe in de kern.
Er speelt nog iets. De ondersteuning na babyverlies houdt vaak te vroeg op. Na de bevalling is er aandacht, maar daarna belanden ouders te snel in standaardtrajecten en op wachtlijsten. En babyverlies laat zich niet vangen in een standaardaanpak. Het vraagt om zorg en ruimte die werkelijk begrijpen wat er nodig is.
Daarom is er Dag Babyverlies. Op zondag 7 juni in Apeldoorn. Een dag van erkenning, ontmoeting en verbinding voor ouders die een kindje verloren. Een plek waar je mag praten, mag voelen en mag zijn, met je kindje dichtbij en zonder dat je je hoeft te verantwoorden. Waar de namen van onze kindjes hardop genoemd mogen worden.
Dit soort momenten zijn van groot belang. Niet alleen voor de ouders zelf, maar ook om babyverlies zichtbaar te maken in een samenleving die er nog te vaak van wegkijkt. Hoe meer we het bespreekbaar maken, hoe minder ouders zich alleen voelen in hun verdriet.
Wil je meer weten over Dag Babyverlies of je aanmelden? Aanmelden kan tot donderdag 4 juni 2026 18.00 uur via deze link
Jaren geleden vertelde een vriendin dat zij gekraamd had bij een gezin met een tweeling. Eén van de baby’s was stil geboren. Het meisje dat levend was geboren, kreeg de namen Demi Joy. Mijn vriendin vroeg wat vind jij nou van…
Toen mijn dochtertje Ellen* stil werd geboren, ervaarde ik hoe anders mijn rouwproces verliep dan de wereld om mij heen. In de periode na het verlies had ik een sterke behoefte om over haar te praten, haar naam te noemen…
