Miskraam: afscheid, rouw en steun bij pril zwangerschapsverlies

Het verlies van je baby in de prille zwangerschap – een miskraam – is een ingrijpende en verdrietige gebeurtenis. Ongewild moet je afscheid nemen van je zwangerschap en je baby.  

Emoties 

Het verlies van je kindje in wording kan een scala aan emoties bij je oproepen: verdriet, schuldgevoel, boosheid, angst en zelfs een gevoel van leegte (Thuisarts, z.d.). Welke gevoelens je ook ervaart: ze mogen er zijn

Rouwen om het verlies

Iedereen ervaart het verlies op zijn eigen manier. Er is geen ‘juiste’ manier om met dit verlies om te gaan. Neem de tijd die je nodig hebt om het verlies een plek in je leven te geven. Doe vooral wat goed voor jou voelt. Wil je erover praten, praat erover. Uit je je liever op een andere manier, doe dat dan op jouw manier.

Afscheid nemen

Afscheid nemen van je baby en je zwangerschap kan op verschillende manieren. Van het branden van een kaars tot het maken van een herinneringsdoosje. Als je bewust afscheid wilt nemen, kies dan een manier die goed voor jou voelt.

Herinneringen maken

Herinneringen kunnen troostend zijn. Door ze vast te leggen, kun je ze tastbaar maken en bewaren. Als je je baby in de zwangerschap verliest, zijn er vaak weinig tastbare herinneringen. Door je gevoelens te uiten in beeld of schrift, maak je je herinneringen tastbaar. Ook zijn er diverse workshops die jou helpen de herinnering aan je baby tastbaar te maken.

Uitgebreide informatie en tips over afscheid nemen van je ongeboren kindje in de prille zwangerschap dit artikel.

Hulp en ondersteuning

Ongeacht de duur van je zwangerschap of het verhaal achter je zwangerschap, kan het doormaken van een miskraam zowel fysiek als emotioneel zwaar zijn. Naast medische begeleiding kan emotionele ondersteuning helpend zijn, als je daar behoefte aan hebt. (Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie [NVOG], 2020).

Een miskraamcoach of andere deskundige kan met je meedenken en je ondersteunen bij het omgaan met het verlies

Naast professionele begeleiding kun je ook steun halen uit verhalen van andere ouders. In podcasts vertellen vrouwen en mannen over hun miskraam. Deze persoonlijke verhalen kunnen een bron van herkenning, steun en troost zijn.

Ook contact met lotgenoten kan steun en herkenning geven. Zij hebben zelf een miskraam meegemaakt, al beleeft ieder mens het verlies op een eigen manier (Thuisarts, z.d.).

En boeken zoals: “Maar ik hield al veel van je” van Marjolijn de Cocq, “Helpen bij verlies en verdriet” van Manu Keirse of “Als je je kindje verliest in de zwangerschap” van Miriam van Kreij kunnen je waardevolle inzichten geven.

Je bent niet alleen

Besef dat je niet alleen bent. Ongeveer 15 tot 20% van de vastgestelde zwangerschappen eindigt in een miskraam. Naar schatting maken jaarlijks ongeveer 20.000 vrouwen in Nederland een miskraam mee (NVOG, 2020).

Als het bij je past, kan praten over je verlies herkenning en steun bieden — aan jezelf en misschien ook aan andere ouders.

Bronvermelding