Misschien wisten je andere kinderen al dat er een baby kwam. Misschien nog niet, maar merken ze wel dat jij verdrietig bent of dat er thuis iets is veranderd.
Wat je vertelt, hangt af van hun leeftijd, ontwikkeling en wat zij al weten. Je hoeft niet alles in één gesprek uit te leggen.
Gebruik duidelijke woorden die passen bij je kind. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: “De baby groeide niet meer en is doodgegaan.” Of: “De zwangerschap is gestopt. Daardoor komt de baby niet bij ons wonen.”
Probeer vage omschrijvingen zoals “de baby is gaan slapen” te vermijden. Vooral jonge kinderen kunnen zulke woorden letterlijk nemen.
Kinderen kunnen gebeurtenissen gemakkelijk met zichzelf verbinden. Vertel daarom duidelijk dat zij dit niet hebben veroorzaakt en dat gedachten of uitspraken geen miskraam kunnen veroorzaken.
Jonge kinderen begrijpen de dood nog niet zoals volwassenen dat doen. Ze kunnen dezelfde vraag steeds opnieuw stellen. Geef korte, concrete antwoorden.
Een jong kind kan verdrietig zijn en even later weer spelen. Dat betekent niet dat het verlies niets doet.
Schoolgaande kinderen begrijpen steeds beter dat doodgaan blijvend is. Ze kunnen praktische vragen stellen of zich zorgen maken over jou, zichzelf of een volgende zwangerschap.
Geef eerlijke antwoorden en zeg het ook wanneer je iets niet weet.
Een puber kan veel begrijpen, maar hoeft verdriet niet zichtbaar te laten zien. Sommige pubers willen praten. Andere zoeken vrienden, school, sport of afleiding.
Blijf beschikbaar zonder te dwingen.
Je verdriet hoeft niet volledig verborgen te blijven voor je kinderen. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: “Ik ben verdrietig omdat ik de baby mis. Jij hoeft dat niet op te lossen.”
Misschien wil je kind een tekening maken, een kaars aansteken, iets planten of iets in een herinneringsdoos doen. Laat je kind zoveel mogelijk zelf kiezen of het wil meedoen.
Merk je dat je kind langere tijd erg angstig, verdrietig of boos is, slecht slaapt of duidelijk anders functioneert dan voorheen? Dan kun je overleggen met iemand die je kind kent of met een deskundige in kinderen en rouw.
Over deze informatie
Deze pagina geeft algemene informatie en handvatten. Iedere situatie en iedere ervaring is anders. Wat passend is, verschilt per persoon. Persoonlijke ondersteuning is beschikbaar wanneer je daar behoefte aan hebt.
Redactioneel samengesteld door: Leonie Nuijen, Kennisbank Kindverlies
Laatst gecontroleerd: 26 oktober 2026
Fiddelaers-Jaspers, R. (2014). Jong verlies: Rouwende kinderen serieus nemen. Ten Have.
Keirse, M. (2020). Kinderen helpen bij verlies. Lannoo.
Nuijen, L. (2022). Je bent je kindje verloren… Hoe nu verder? Een boek met tips en inzichten die jou (en je naasten) verder helpen. Mijnbestseller.nl.
Otto, I. (2016). Een miskraam. En nu? 7 inzichten die je verder helpen [E-book]. Praktijk Janna. https://www.praktijkjanna.nl/een-miskraam-en-nu-7-inzichten-die-je-verder-helpen/
Stichting Achter de Regenboog. (z.d.). Advies bij rouw. Geraadpleegd op 4 oktober 2026, van https://achterderegenboog.nl/advies-bij-rouw/
Stille Levens | Kenniscentrum Babysterfte. (z.d.). Hoe kan ik mijn andere kinderen helpen? [Brochure]. Geraadpleegd op 4 oktober 2026, van https://www.stillelevens.nl/wp-content/uploads/52075_Brochure_Kinderen_ondersteunen.pdf
Van Kreij, M. (z.d.). Het 5-stappenplan om je kinderen te vertellen over je miskraam [Checklist]. Miskraambegeleiding Nederland. Geraadpleegd op 4 oktober 2026, van https://www.miskraambegeleiding.nl/wp-content/uploads/2016/12/checklist-vertel-je-kinderen-Miskraambegeleiding-Nederland.pdf
Een moeder nam emotioneel contact met me op. Haar zoontje was veel te vroeg geboren, bij 22 weken. Ze wilde hem een blijvende plek geven in haar gezin en vroeg of ik een beeld van hem wilde maken. Ik mocht…
Jaren geleden vertelde een vriendin dat zij gekraamd had bij een gezin met een tweeling. Eén van de baby’s was stil geboren. Het meisje dat levend was geboren, kreeg de namen Demi Joy. Mijn vriendin vroeg wat vind jij nou van…
