Een zee van zonnebloemen omringde hem.
Zijn naam, zo vol kracht en licht — zijn leventje, zo kort en kostbaar.
Slechts één etmaal op deze wereld… maar wat een diepe indruk hij achterliet.
Even geleden mocht ik een afscheid vastleggen dat geen ouder ooit zou moeten meemaken. Een moment vol rauw verdriet, maar ook vol trots. Want hoe intens verdrietig, ook trots dat hij hun kindje voor altijd zal blijven.
In elke aanraking, elke traan, elke stille blik sprak zoveel liefde.
Een klein lijfje, gedragen door groot verdriet — maar ook door een onmetelijke liefde die nooit zal verdwijnen.
Lieve kleine man, rust zacht in jouw zee van zonnebloemen.
Je was gewenst. Je bent geliefd. Je blijft voor altijd.
Er komt steeds meer begrip voor het verlies van een kind in de (prille) zwangerschap of vlak na de geboorte. Gelukkig. Want dat maakt het rouwproces en de rouwreis een stuk minder eenzaam. Mensen die mij al een tijd volgen,…
Het liefst alles vasthoudenMaar je moet loslaten. Alles wat er is blijvend herinneren is dan zo belangrijk.Een voetafdruk, een plukje haar, een knuffeltje dat klaar ligt in de wieg. Foto’s zijn zo belangrijk.jullie samenalle detailshoe klein die voetjes…. Ik wil…
