Een zee van zonnebloemen omringde hem.
Zijn naam, zo vol kracht en licht — zijn leventje, zo kort en kostbaar.
Slechts één etmaal op deze wereld… maar wat een diepe indruk hij achterliet.
Even geleden mocht ik een afscheid vastleggen dat geen ouder ooit zou moeten meemaken. Een moment vol rauw verdriet, maar ook vol trots. Want hoe intens verdrietig, ook trots dat hij hun kindje voor altijd zal blijven.
In elke aanraking, elke traan, elke stille blik sprak zoveel liefde.
Een klein lijfje, gedragen door groot verdriet — maar ook door een onmetelijke liefde die nooit zal verdwijnen.
Lieve kleine man, rust zacht in jouw zee van zonnebloemen.
Je was gewenst. Je bent geliefd. Je blijft voor altijd.
Ik geloof in Vertel je Verhaal in Vilt. Een koesterdag — een dag waarop je mag voelen wat er in je hart leeft en wat verteld wil worden.Je mag het delen met mij, en met het blanco doek van zachte…
Steun bij verlies van een kind: wat wel helpt? Steun bij verlies van een kind is vaak ingewikkelder dan mensen denken. Veel ouders die een kind verliezen, merken niet alleen hoeveel verdriet er is, maar ook hoe moeilijk het voor…
