Wat als je kindje is overleden en je moet nog bevallen?

Je hebt haar vandaag nog niet gevoeld.
Dat klopt niet.
Want ze is altijd zo druk in je buik.
Gelukkig mag je langskomen voor een echo,
maar op het scherm zie je waar je bang voor was.
Haar hartje klopt niet meer.

De arts vertelt je hoe de bevalling ingeleid zal worden. 
Welke medicatie je krijgt. 
Wanneer er plek voor je is. 
Dat je een uitvaartonderneming moet gaan bellen
en moet gaan nadenken over de uitvaart.

Na die ene echo staat je leven op zijn kop
en lijkt het alsof alles in het teken van afscheid nemen staat. 

Iedereen om je heen heeft het over afscheid nemen. 
Terwijl jij je dochter nog niet eens hebt ontmoet.
Je wilt helemaal geen afscheid nemen!!

En dat hoeft nu ook nog niet. 

Voordat je afscheid moet nemen,
mag je jouw meisje eerst welkom heten.

Eerst moeder worden.
Bevallen van je dochter.
Haar vasthouden. 
Haar kusjes geven.
Zien dat haar neusje op de jouwe lijkt
En dat het kuiltje in haar kin toch echt van papa is.
Haar vingertjes tellen en natuurlijk ook haar teentjes.
Verliefd zijn op haar. 
Je een trotse moeder voelen
En je dochter eindelijk dat pakje aandoen,
dat al wekenlang voor haar klaar lag in de kast.

Ook al loopt het leven van jouw kleine meid compleet anders dan je had gehoopt,
ze maakt je moeder.

Omdat jullie zo weinig tijd samen krijgen,
wil ik voor jou bewaren hoe jij haar moeder wordt.

Ik fotografeer niet de dood.
Maar hoe jij haar ter wereld brengt.
Hoe jouw partner naast jou staat en mee puft bij iedere wee.
Hoe je verliefd naar haar kijkt.
Hoe ze op je borst ligt.
Hoe je haar een kusje geeft op dat prachtige neusje.
En moet lachen om dat kuiltje dat echt op die van papa lijkt
Hoe klein ze is in jullie armen.
En hoe mooi dat pakje haar staat.

Voor jou als moeder kan deze periode zo vreemd aanvoelen. 
Ineens bestaan er twee werelden naast elkaar.

Je wil niks liever dan naar je meisje blijven kijken. 
Haar vol trots aan de wereld laten zien.
Glimlachen om die kleine kenmerken die haar zo eigen maken,
maar ook laten zien dat het echt jullie meisje is.

En aan de andere kant ben je intens verdrietig.
Wil je haar helemaal voor jezelf houden.
Kun je maar niet bevatten dat jullie meisje niet meer leeft.
Dat ze nooit zal opgroeien.
Geen eerste huiltje.
Eerste lachje.
Vieze poepluiers.
Of slapeloze nachten.

Weet dat dit niet vreemd is.
Het is logisch 

Trots en liefde maken jouw verdriet niet kleiner. 
Dat je moet lachen, maakt haar dood niet minder erg.

Als welkom heten en loslaten samenkomen, lopen alle emoties door elkaar. 

Verdriet en liefde.
Pijn en trots.
Het mag er allemaal zijn.
Want dit is ouderschap: alles voelen voor je kindje.

Ik fotografeer hoe jullie haar ouders worden.

Want haar verhaal begint niet bij het afscheid.
Haar verhaal begint bij de positieve test.
Bij schopjes in je buik.
Bij het bedenken van haar naam.
Bij haar geboorte.
En het moment dat ze eindelijk in jullie armen ligt en je haar voor het eerst ontmoet.

Beelden die niet alleen laten zien dat je een dochter hebt.
Maar bewijzen dat je moeder bent geworden.
Dat jullie samen een gezin vormen.

Mocht je graag meer informatie willen ontvangen over wat ik voor jullie kan betekenen als fotograaf, weet dat je altijd contact met me op mag nemen.