Steun bij verlies van een kind is vaak ingewikkelder dan mensen denken. Veel ouders die een kind verliezen, merken niet alleen hoeveel verdriet er is, maar ook hoe moeilijk het voor de omgeving is om hiermee om te gaan.
Mensen willen helpen.
Willen iets zeggen.
Willen troosten.
En juist daarin kan steun soms pijnlijk of misplaatst voelen.
Voor ouders die leven met dit verlies verandert er iets fundamenteels. Niet alleen in hun dagelijks leven, maar ook in hoe zij zichzelf, relaties en de wereld ervaren.
Het verlies van een kind raakt een laag die moeilijk onder woorden te brengen is. Veel ouders omschrijven het als:
Rouw om een kind stopt niet na een paar maanden. Het verandert vaak van vorm, maar blijft onderdeel van het leven.
Veel mensen voelen zich ongemakkelijk bij groot verdriet. Daardoor ontstaan reacties die goed bedoeld zijn, maar pijnlijk kunnen binnenkomen.
Bijvoorbeeld:
Hoewel dit vaak uit betrokkenheid wordt gezegd, kan het voelen alsof het verdriet kleiner wordt gemaakt.
Ouders hebben meestal geen oplossingen nodig.
Wat vaak meer helpt is aanwezig zijn, luisteren en ruimte laten voor verdriet zonder het te willen oplossen.
Steun hoeft niet groots te zijn.
Vaak zit het juist in kleine dingen:
Veel ouders ervaren steun wanneer zij zich niet hoeven aan te passen aan het ongemak van anderen.
Naast verdriet ervaren veel ouders ook innerlijke onrust.
Dat kan zich uiten in:
Rouw raakt niet alleen emoties, maar ook het lichaam en gevoel van veiligheid.
Een veelvoorkomende misvatting is dat partners of familieleden op dezelfde manier zouden moeten rouwen.
Dat gebeurt zelden.
De één praat veel.
De ander trekt zich terug.
De één wil herinneringen ophalen.
De ander probeert vooral te functioneren.
Dat verschil betekent niet automatisch dat iemand minder verdriet heeft.
Je omgeving wil vaak helpen, maar weten niet goed hoe. Daardoor ontstaan opmerkingen of verwachtingen die pijnlijk kunnen voelen. Bijvoorbeeld:
Maar rouw laat zich niet oplossen.
Wat vaak meer steun geeft:
Soms is er geen juiste zin.
Alleen aanwezigheid.
Rouweducatie helpt niet alleen de omgeving om verlies beter te begrijpen, maar kan ook helpend zijn voor jezelf. Het geeft woorden aan wat je ervaart en maakt zichtbaar dat rouw geen probleem is dat opgelost moet worden.
Juist bij het verlies van een kind is begrip vanuit de omgeving belangrijk. Niet alleen in de eerste periode, maar ook maanden en jaren later. Want rouw stopt niet wanneer de stilte in de buitenwereld terugkeert.
Uitleggen wat rouw is en hoe het voor jou werkt helpt je omgeving beter bij jou aan te sluiten. Dit is lastig, aangezien jezelf ook vaak niet precies weet wat je op dit moment nodig hebt. Ook dat kost energie, juist in een periode waarin die energie er vaak nauwelijks is.
Tegelijkertijd kan rouweducatie helpend zijn. Voor jezelf én voor de mensen om je heen. Het maakt zichtbaar dat rouw geen rechte lijn is en dat steun vaak meer zit in aanwezigheid dan in oplossingen.
Het verlies van een kind raakt vaak ook de identiteit van ouders.
Veel mensen herkennen:
Daarbij kunnen relaties veranderen. Vriendschappen verschuiven soms, omdat niet iedereen weet hoe dichtbij te blijven bij groot verdriet.
Na verloop van tijd verwacht de omgeving vaak dat het “beter gaat”.
Juist dan voelen veel ouders zich alleen.
De eerste periode krijgt vaak aandacht.
De maanden en jaren daarna veel minder.
Blijvende steun kan juist dan waardevol zijn.
Bijvoorbeeld door:
Verlies van een kind verandert het leven.
En tegelijkertijd hoeft niemand dit helemaal alleen te dragen.
Zoek hulp bij een van de professionals bij Kennisbank Kinderverlies.
Opnieuw zwanger en dan.. Als je eerder een kindje bent verloren, door een pril verlies, afbreking of stilgeboorte ( en alle andere kindjes die ik nu niet genoemd heb) is het ontzettend spannend. Het is niet meer onbezorgd. Hoe ga…
Ik ben bevallen. Maar mijn buik is nog dik. Ik heb geen conditie en heb moeite met het ophouden van mijn plas. Ik ben bevallen maar heb een lege wieg. Ik sta voor de spiegel en huil. Ik had mij…
