
Rituelen bij rouw
14 jaar geleden reed de carnavalsoptocht, in stilte, aan ons voorbij en zat ik met lege armen op de bank. En nu viel ons meisje haar geboortedag weer met carnaval. Tja en wat doe je dan? Precies dat, wat we…
Soms hangt er een stille rouwsluier over de werkvloer. Het gemis is groot, maar er wordt weinig over gesproken.
Toen journalist Nancy Ubert mij benaderde voor een artikel over rouw op de werkvloer, wist ik meteen dat ik mijn verhaal wilde delen. Zij zocht mensen die een groot verlies hadden meegemaakt en wilde weten hoe de terugkeer naar werk was verlopen.
Haar oproep kwam naar aanleiding van de petitie van Marrit van Exel, die haar man en dochter verloor en pleitte voor rouwverlof bij ingrijpend verlies. Op 23 november 2021 werd deze petitie aangeboden in de Tweede Kamer.

Na het overlijden van mijn eerste kindje ontving ik een boeket bloemen van mijn werkgever. Verder bleef het stil. Geen telefoontje, geen steun.
Een week na de uitvaart belde ik mijn manager om hem bij te praten. Maar hij vroeg niet hoe het met mij ging. Zijn enige vraag was wanneer ik weer aan het werk zou komen.
Op mijn eerste werkdag had ik een gesprek gepland met mijn manager en daarna met het team. Maar bij aankomst vertelde mijn manager terloops dat ons gesprek niet doorging. Hij had iets anders te doen. “Laat je maar even bijpraten en begin dan gewoon weer,” zei hij.
Ik liep verward naar de afdeling. Niemand wist dat ik die dag zou starten. Er was geen moment van erkenning, geen ruimte om even te landen. Ik voelde me verloren en eenzaam.
De dagen gingen voorbij, maar werken bleek zwaar. Concentreren lukte nauwelijks en het verdriet overviel me vaak. Mijn manager toonde geen interesse in hoe het met mij ging. Mijn collega’s waren wel betrokken, maar hadden simpelweg geen tijd om mij echt te ondersteunen.
Weken later vroeg mijn manager voor het eerst: “Hoe gaat het?” Ik begon te vertellen, maar hij kapte mij direct af. Het enige dat hem interesseerde was wanneer ik weer volledig zou werken—want mijn afwezigheid was een belasting voor het team.
Toen ik aangaf dat ik al fulltime werkte, maar moeite had met functioneren, reageerde hij kort: “Dat klopt, je functioneert niet. Je hebt het aan je collega’s te danken dat je contract is verlengd.”
Een jaar later verloor ik mijn zoon. De dag na de uitvaart belde mijn manager opnieuw. Niet om steun te bieden, maar om te zeggen dat ik tot het einde van mijn contract niet meer welkom was op het werk.
De totale afwezigheid van steun en begrip op het werk maakte het verlies van mijn kinderen nog ingrijpender. Zodanig dat ik uiteindelijk ziek uit dienst ging en in de WIA belandde.
Gelukkig ken ik ook ouders die wél steun kregen van hun werkgever. Die de tijd kregen om te rouwen, zonder schuldgevoelens. Die stap voor stap geholpen werden bij hun werkhervatting.
Ik begrijp dat het voor werkgevers en collega’s lastig kan zijn om iemand te steunen die in diepe rouw is. Ieder mens verwerkt verlies op een eigen manier. Maar juist daarom is het belangrijk dat er ruimte en begrip is.
Werk kan structuur geven en helpen bij het rouwproces. Collega’s zijn vaak een groot deel van je dagelijks leven. Daarom zou er meer aandacht moeten zijn voor rouw op de werkvloer—zowel voor de werkgever als de medewerker.
Hier zijn enkele praktische tips:
Deze inzichten werden onderdeel van een reportage in het NHD op 2 november 2021. Meer informatie over rouw op de werkvloer en wat je als werkgever kunt doen, lees je in dit artikel.
Op dit moment is er nog geen wettelijk rouwverlof. Er wordt wel over gesproken, en verschillende politieke partijen erkennen dat rouwverlof nodig is. Maar een vaste regeling is er nog niet.
Dat betekent dat rouwende werknemers afhankelijk blijven van de goodwill van hun werkgever. Sommigen krijgen begrip, anderen moeten zich zo snel mogelijk weer aanpassen. En dat terwijl rouw een diepe impact heeft, niet alleen op het persoonlijke leven, maar ook op het functioneren op de werkvloer.
Werk kan structuur bieden, maar alleen als er ruimte is voor het verdriet. Een vast rouwverlof zou zorgen voor:
Marrit van Exel blijft zich inzetten voor rouwverlof. Onlangs heeft ze opnieuw een manifest aangeboden aan de Tweede Kamer om aandacht te vragen voor de noodzaak hiervan. De gesprekken gaan door, maar het is nog onzeker of er op korte termijn een wetswijziging komt.
Wil je meer weten over de petitie en de laatste ontwikkelingen? Volg het nieuws via relevante bronnen zoals RTL Nieuws of NPO Radio 1.
Bronvermelding
Hier zijn enkele relevante bronnen over de status van wettelijk rouwverlof in Nederland:
We hebben er alles aan gedaan om de juiste bronnen te achterhalen. Mocht je menen rechten te hebben op stukken die wij heb gepubliceerd, neem dan contact met ons op, dan regelen we het alsnog.

14 jaar geleden reed de carnavalsoptocht, in stilte, aan ons voorbij en zat ik met lege armen op de bank. En nu viel ons meisje haar geboortedag weer met carnaval. Tja en wat doe je dan? Precies dat, wat we…

De impact van een miskraam op je relatie Een miskraam is niet “gewoon iets dat gebeurt”. Het is verlies.En dat verlies raakt niet alleen jou, maar ook je relatie. Met een miskraam bedoel ik hier elke vorm van verlies van…