Je kwam stil ter wereld, zonder een eerste huil, maar met een aanwezigheid die alles vulde. Zo klein, zo volmaakt, gedragen door hoop en omringd door oneindige liefde.
Het afscheid was klein, persoonlijk en vol liefde.
Je nichtjes en neefjes tekenden met zorg en kleur wat woorden soms niet kunnen zeggen — regenbogen, hartjes, kleine wereldjes waarin jij altijd blijft bestaan.
Opa’s en oma’s fluisterden zachtjes dromen… samen naar de dierentuin, leren fietsen, logeerpartijtjes. Dingen die niet mochten zijn, maar die in hun liefde in gedachten blijven.
Ik leg jouw afscheid vast in liefdevolle beelden. Op respectvolle afstand maar in aanwezigheid. Daar waar ik de herinnering kan vastleggen voor je zusje, die het wel ervaart maar nu nog wat jong is. Voor je papa en mama die verscheurd zijn door verdriet, en die alle omhelzingen zo hard nodig hebben.
Dag kleine ster. Voor altijd in ons midden, voor altijd in ons hart.
Soms wil je gewoon niet geloven dat het fout gaat. Vorig jaar deed Joost Klein, namens Nederland, mee aan het Eurovisie Songfestival. Al weken verheugde ik mij erop om samen met mijn jongste naar Joost Klein te kijken en Europapa…
Het liefst alles vasthoudenMaar je moet loslaten. Alles wat er is blijvend herinneren is dan zo belangrijk.Een voetafdruk, een plukje haar, een knuffeltje dat klaar ligt in de wieg. Foto’s zijn zo belangrijk.jullie samenalle detailshoe klein die voetjes…. Ik wil…
