Je kwam stil ter wereld, zonder een eerste huil, maar met een aanwezigheid die alles vulde. Zo klein, zo volmaakt, gedragen door hoop en omringd door oneindige liefde.
Het afscheid was klein, persoonlijk en vol liefde.
Je nichtjes en neefjes tekenden met zorg en kleur wat woorden soms niet kunnen zeggen — regenbogen, hartjes, kleine wereldjes waarin jij altijd blijft bestaan.
Opa’s en oma’s fluisterden zachtjes dromen… samen naar de dierentuin, leren fietsen, logeerpartijtjes. Dingen die niet mochten zijn, maar die in hun liefde in gedachten blijven.
Ik leg jouw afscheid vast in liefdevolle beelden. Op respectvolle afstand maar in aanwezigheid. Daar waar ik de herinnering kan vastleggen voor je zusje, die het wel ervaart maar nu nog wat jong is. Voor je papa en mama die verscheurd zijn door verdriet, en die alle omhelzingen zo hard nodig hebben.
Dag kleine ster. Voor altijd in ons midden, voor altijd in ons hart.
Ik verliet het ziekenhuis. De geur van het ziekenhuis rook ik zoveel sterker dan daarvoor. Een kille klinische geur. Niet warm. Het was precies zoals de dood van mijn baby. Kil. Ondanks de liefdevolle begeleiding van de artsen en de…
Toen onze dochter overleed, werd ons verteld dat we geen recht hadden op kraamzorg. Mijn zwangerschap was daarvoor te kort geweest. Op dat moment vond ik het geen probleem. Voor mij stond kraamzorg gelijk aan vreugde en een roze wolk—iets…
