Ik staarde de uitvaartondernemer aan. Mijn hoofd was leeg. Mijn baby was pas twee dagen dood en nu moest ik dit soort vragen beantwoorden? Een kist. Een mandje. Wat maakte het uit? Ze was er niet meer.
‘En de muziek? Heeft u daar al over nagedacht?’ Muziek. Ik had er helemaal niet over nagedacht. Ik kon nauwelijks ademhalen, laat staan nadenken over muziek.
Thuis lag een stapel folders. Keuzes die gemaakt moesten worden. Bloemen. Kaartjes. Waar zou ze liggen tijdens de uitvaart? Mochten mensen haar zien? Wilde ik dat zelf? Ik kon maar één keer afscheid nemen. Eén keer. Ik wilde het goed doen. Iets wat bij haar paste. Niet zomaar een standaard uitvaart met een houten kist en ‘Time to say goodbye”. Maar ik had geen idee waar ik moest beginnen. Mijn hoofd was te vol en tegelijk te leeg.
Had ik toen de hulpkaarten gehad. Ze hadden me aan de hand genomen. Stap voor stap door alle keuzes heen. Wat komt er op je af? Waar moet je aan denken? Wat kun je nu beslissen en wat kan later?
Het is een checklist. Een beslisboom. Zodat je later niet denkt: had ik maar… Als ik maar…
Op onze website vind je hulpkaarten die je door deze ondenkbare tijd leiden. Zodat je de ruimte krijgt om afscheid te nemen zoals jij dat wilt.
De hulpkaarten zijn er voor ouders die afscheid moeten nemen van hun kind. Maar ook voor naasten die willen begrijpen wat er op ouders afkomt. En voor professionals die ouders begeleiden in deze periode. Hier vind je de pagina met het complete overzicht aan hulpkaarten
Toen mijn zoon twee jaar was, werd hij zich bewust van het hebben van een broer of zus. Al zijn vriendjes op het kinderdagverblijf hadden al een broer of zus (of beiden) of werden grote broer of zus. Hij wilde…
Daar zit je dan. Ontzettend verdrietig en met lege handen..Misschien net na de echo waarop het hartje niet meer klopte. Of weken, maanden, misschien zelfs jaren later — maar het gemis is nog net zo voelbaar. Die handen zouden nu…
