
Ik adem uit na elke klik
Soms blijft het stil, zelfs als je een foto maakt… Ik fotografeer afscheid. Van mensen die worden gemist nog voordat ze écht weg zijn. Maar niets raakt me zo diep als het vastleggen van het afscheid van een kindje. De…
Vandaag wil ik iets persoonlijks en bijzonders met jullie delen. Ik ben met succes door de visitatie van de NFG gekomen én heb de audit van QIC KMS goed doorlopen. Voor mij voelt dit als een diepe bevestiging van het werk dat ik elke dag met zoveel liefde en aandacht doe. Niet alleen voor de buitenwereld, maar ook voor mezelf — een stille erkenning dat ik op de goede weg ben.

De visitatie van de NFG (Nederlandse Federatie Gezondheidszorg) keek vooral naar hoe ik als professional werk: mijn houding, ethiek, betrokkenheid en hoe ik mijn cliënten begeleid. Tijdens de gesprekken merkte ik hoe belangrijk het voor me is dat mijn werk niet alleen technisch klopt, maar vooral menselijk, warm en echt blijft. Dat dit gezien en gewaardeerd werd, raakte me.
De QIC KMS-audit keek naar de basis van mijn praktijk: hoe ik dossiers bijhoud, hoe ik werk met zorgvuldigheid en veiligheid, hoe ik mijn kwaliteit blijf ontwikkelen. Het is een intens proces waarin je even stil mag staan bij alles wat je al hebt opgebouwd — vaak meer dan je zelf doorhebt. Toen ik hoorde dat ik beide trajecten met succes had afgerond, voelde ik vooral dankbaarheid.
Voor mijn cliënten, die mij hun verhaal en vertrouwen geven. Voor de vrouwen die ik mag begeleiden in hun rouw, hun herstel, hun zoektocht naar kracht. Voor de kwetsbare momenten die ik telkens opnieuw met hen mag delen.
Dit werk is nooit zomaar werk voor mij. Het is menselijk contact op het diepste niveau — in verdriet, in hoop, in verlies, in liefde. En dat zowel de NFG als QIC KMS nu officieel bevestigen dat ik dit op een kwalitatieve en professionele manier doe, voelt als een warme omarming.
Dank aan iedereen die naast me staat, in mij gelooft, of me simpelweg het gevoel geeft dat ik mag doen waarvoor ik hier ben. Ik neem dit moment met me mee, zacht en vol vertrouwen

Soms blijft het stil, zelfs als je een foto maakt… Ik fotografeer afscheid. Van mensen die worden gemist nog voordat ze écht weg zijn. Maar niets raakt me zo diep als het vastleggen van het afscheid van een kindje. De…

Gelukkig heb ik heel veel steun van ouders en schoonouders, zegt de vrouw wiens man is overleden. En onze zoon zorgt er voor dat ik doorga. Ik moet wel. Voor hem… Gelukkig heb ik lieve ouders en schoonouders die mij…