We hebben allemaal ongeveer een beeld bij een kraamweek. Een huilende baby. Voedingen. Slapeloze nachten. Beschuit met muisjes. Bezoek dat voor het eerst je baby komt bewonderen.
Maar hoe ziet diezelfde kraamweek eruit wanneer je kindje stil wordt geboren?
Ook dan begint na de bevalling een kraamperiode. Alleen ziet die er totaal anders uit dan je je tijdens de zwangerschap had voorgesteld.
Je lichaam heeft een zwangerschap en bevalling doorgemaakt. Misschien heb je bloedverlies, pijn of hechtingen en heeft je lichaam tijd nodig om te herstellen. Je hormonen veranderen en ook je melkproductie kan op gang komen.
Je lichaam vertelt je dat je net bent bevallen.
Maar de baby voor wie je lichaam zich al die maanden heeft voorbereid, is er niet om mee naar huis te nemen.
Die tegenstelling kan ontzettend pijnlijk zijn. Terwijl je lichamelijk moet herstellen van de bevalling, probeer je tegelijkertijd te bevatten dat je kindje is overleden.
Waar de eerste dagen normaal gesproken worden gevuld met voeden, verschonen, verzorgen en kennismaken, komen na een stilgeboorte ineens heel andere dingen op je af.
Wie willen jullie vertellen wat er is gebeurd?
Willen jullie foto’s laten maken?
Willen jullie een geboortekaartje sturen?
Hoe willen jullie afscheid nemen?
Kiezen jullie voor een begrafenis of crematie?
Welke herinneringen willen jullie bewaren?
Beslissingen waar je tijdens je zwangerschap waarschijnlijk nooit over hebt willen nadenken.
Een cliënt vertelde mij eens hoe groot juist het gemis van het zorgen voor haar was.
Ze wilde zó graag iets voor haar baby doen.
Normaal leef je tijdens een kraamweek van voeding naar voeding. Je verschoont je baby, houdt je kindje vast, troost en probeert elkaar steeds een beetje beter te leren kennen.
Zij kon niets van dat alles doen.
Het enige wat ze op dat moment voor haar kindje kon betekenen, was af en toe ijsblokjes toevoegen aan het water waarin haar baby lag, zodat ze haar kindje nog wat langer dichtbij zich kon houden.
Die kleine handeling kreeg daardoor een enorme betekenis.
Het was zorgen.
Het was liefde.
Het was haar manier om op dat moment moeder te zijn voor haar kindje.
En tegelijkertijd maakte juist die kleine handeling zo pijnlijk zichtbaar hoeveel andere momenten van zorgen er niet zouden komen.
Misschien kom je thuis in een huis dat helemaal was voorbereid op de komst van je kindje.
Een wiegje dat al klaarstaat. Kleine kleertjes in de kast. Een kinderwagen in de gang. Misschien een autostoeltje dat klaarstond voor de eerste rit naar huis.
Dingen waar je tijdens de zwangerschap met liefde naar keek, kunnen ineens confronterend zijn.
En dan zijn er de momenten waarop niemand iets van je vraagt.
De stilte in huis.
Wakker worden in de nacht, niet omdat je baby huilt, maar omdat je opnieuw beseft wat er is gebeurd.
Bij een stilgeboorte verlies je niet alleen je kindje.
Je verliest ook zoveel van wat je je samen met je kindje had voorgesteld.
De eerste keer thuiskomen. Je kindje voorstellen aan familie. De eerste wandeling met de kinderwagen. De eerste lach. Een verjaardag. Een stem horen. Langzaam ontdekken welk karakter je kindje zou hebben.
Tijdens een zwangerschap ontstaat vaak ongemerkt al een toekomst.
Misschien fantaseerde je over op wie je kindje zou lijken. Hoe het zou zijn om moeder of vader te zijn. Hoe jullie gezin eruit zou zien. Misschien had je zelfs al kleine beelden van vakanties, verjaardagen of een eerste schooldag.
Wanneer je kindje overlijdt, valt ook die verwachte toekomst weg.
Je rouwt daarom niet alleen om degene van wie je al hield, maar ook om alle momenten die jullie samen niet meer zullen meemaken.
Een kraamweek na een stilgeboorte hoeft niet alleen te bestaan uit regelen en afscheid nemen.
Het kan ook een periode zijn waarin je tijd krijgt om je kindje te ontmoeten, vast te houden, te bekijken en herinneringen te maken.
Misschien wil je foto’s laten maken, voet- of handafdrukjes bewaren, je kindje aankleden of familie laten kennismaken.
Misschien wil je juist helemaal niets.
Er bestaat geen juiste manier.
De ene ouder wil zijn of haar kindje zo lang mogelijk dichtbij houden. Voor een ander voelt dat te moeilijk. Misschien weet je op dat moment helemaal niet wat je wilt, omdat alles wat er gebeurt nauwelijks te bevatten is.
Ook dat is oké.
Het belangrijkste is dat jij de ruimte krijgt om keuzes te maken die bij jou, je kindje en jullie gezin passen.
Na de eerste dagen gaat de wereld langzaam weer verder. De kraamzorg stopt, mensen om je heen pakken hun dagelijkse leven weer op en van buiten lijkt alles door te gaan.
Maar voor jou kan het juist dan pas echt beginnen door te dringen wat er is gebeurd.
Verdriet kan zich afwisselen met boosheid, leegte, schuldgevoel of ongeloof. Misschien merk je dat je op sommige momenten vooral functioneert en dat het verlies je op andere momenten onverwacht hard raakt.
Ook een volgende zwangerschap kan het verlies opnieuw dichtbij brengen. Blijdschap en verlangen kunnen dan naast angst en onzekerheid bestaan.
Er bestaat geen vaste manier of tijdlijn voor rouw.
Je hoeft niet verder te zijn dan waar je nu bent. En je hoeft je verdriet niet kleiner te maken omdat de wereld om je heen verdergaat.
Jouw kindje heeft bestaan.
Jouw verlies is echt.
En ook jouw kraamweek mag een plek krijgen in jouw verhaal.
Misschien was deze kraamweek anders dan alles wat je ooit voor je zag. Toch was jij in die dagen ook ouder. In het vasthouden. In het afscheid nemen. In het maken van herinneringen. Of misschien juist in die ene kleine handeling waarmee je nog voor je kindje kon zorgen.
Ook die momenten tellen.
Ook jouw ouderschap telt.
En ook jij verdient zorg, zachtheid en ruimte voor alles wat dit verlies met zich meebrengt.
Wat als jouw wereld stil valt, maar de wereld om je heen doorgaat?Na het verlies van een kindje, tijdens of rond de zwangerschap, voelt het leven vaak stil, terwijl alles om je heen gewoon doorgaat.Veel vrouwen voelen zich in deze…
Na het verlies van een baby verandert er veel, zowel emotioneel als lichamelijk. Ook wanneer een kindje tijdens de zwangerschap, rondom de geboorte of kort daarna overlijdt, kan het lichaam beginnen met het maken van moedermelk. Dit proces kan onverwacht…
