Op deze pagina gaat het over de verjaardag en de sterfdag van je kind én over mijlpalen die je kind niet meer gaat meemaken. Je rouwt niet alleen om je kind, maar ook om alles wat er niet meer zal komen. Ook om elke verjaardag die je kind niet meer zal vieren.
Misschien merk je al in de dagen ervoor dat de datum dichterbij komt. Je ziet ertegenop, of je merkt dat je sneller geraakt bent door wat je ziet of hoort.
Misschien wil je niet te veel aandacht, maar je wilt ook niet dat de dag ongemerkt voorbijgaat. Je wilt niet dat het voelt alsof je kind er niet (meer) toe doet.
Je kunt trots zijn. Vol liefde. Blij met herinneringen. En tegelijk verdrietig om wat je mist. Juist dat dubbele kan op deze dagen extra voelbaar zijn.
Op de verjaardag van je kind sta je stil bij zijn of haar leven. Voor veel ouders horen daar rituelen bij. De één eet taart en zet iets neer in huis. De ander doet iets wat bij het kind past: naar een plek gaan die belangrijk was, herinneringen ophalen, foto’s kijken, een kaars aansteken of de naam van je kind noemen. En weer een ander bezoekt het graf.
Sommige ouders willen deze dag het liefst in hun eentje doorbrengen, anderen zoeken juist nabijheid. Hoe jij deze dag invult en doorbrengt, is aan jou en je gezin.
Op de sterfdag sta je vaak bewust stil bij je kind en bij het afscheid. Veel ouders kiezen op zo’n dag (of in de dagen eromheen) voor een ritueel dat bij hen past: naar het graf gaan, naar een plek die bij hun kind hoort, thuis een kaars aansteken, foto’s bekijken, iets neerleggen of even heel bewust de naam van hun kind noemen.
De één wil deze dag liever alleen doorkomen, de ander zoekt juist iemand om zich heen. Hoe jij deze dag beleeft en invult, bepaal je samen met je gezin.
Soms zie je iets bij iemand anders en voel je meteen weer wat jij mist. Soms merk je het doordat er een datum aankomt, zoals de verjaardag van je kind. Maar vaak gebeurt het juist doordat je ergens mee geconfronteerd wordt.
Denk aan een uitnodiging voor een bijzondere verjaardag. Een foto van een zwemdiploma. Een bericht over een eindmusical, schoolkamp, een diploma-uitreiking, trouwen of een baby. Op zulke momenten rouw je niet alleen om wie er niet bij is, maar ook om wat jouw kind zélf nooit gaat meemaken: nooit afzwemmen, nooit op schoolkamp, nooit een diploma halen, nooit trouwen.
En als zulke mijlpalen in je eigen gezin voorbij komen, kan dat nóg een laag geven. Je kunt trots zijn op je andere kind(eren) en tegelijk voelen: dit had ik mijn kind dat ik moet missen ook gegund. En als het bij mensen om je heen gebeurt, kan het verdriet extra scherp zijn — en soms kan er zelfs jaloezie doorheen lopen, terwijl je óók blij bent voor de ander.
Op zware dagen helpt het vaak als je minder plant, korter blijft, of eerder weggaat. Je hoeft niet mee te doen omdat het “nu eenmaal die dag is”.
Voor veel ouders is één (klein) ritueel al genoeg voor die dag. Iets simpels dat bij jullie past: een kaarsje, even naar een plek die bij je kind hoort, samen één foto bekijken, één herinnering opschrijven, iets doen dat bij je gezin en/ of je kind past, iets doen uit naam van je kind, een vlieger oplaten…. Kies een ritueel dat bij jou, je gezin en kind past.
Het kan helpen om vóór de dag met elkaar te bespreken wat je wilt doen, hoe je het wilt doen en met wie je de dag wilt doorbrengen. Soms is één zin genoeg: “Zullen we die dag even samen een kaarsje aansteken en verder niets? of “Ik hoef niet de hele dag bezoek, maar vind het wel fijn als een moment is om samen te gedenken”.
Je hoeft het niet perfect te verwoorden. Een simpele zin kan genoeg zijn, zoals: “Ik wil het klein houden”, “Ik ben die dag liever alleen”, of “Ik vind het fijn als je even aan me denkt.”
Soms lijkt je plan vooraf passend, en voelt het op de dag zelf toch anders. Daarom kan het helpen om vooraf af te spreken dat je van het plan kan afwijken. En dat ieders gevoel hierin wordt gerespecteerd.
Op deze dagen kun je liefde voelen én verdriet. Trots én gemis. Blij voor een ander én boos of jaloers omdat jouw kind dit nooit zal meemaken. Dat naast elkaar bestaan is niet raar.
Soms schiet je even in vergelijking: waarom zij wel en wij niet? Dat kan je dag ineens breken. Veel ouders kiezen dan voor een korte adempauze: even bewegen, even iets drinken, of een kort appje naar iemand die het snapt.
Misschien helpt het om één iemand te appen of te bellen die weet wat deze dagen met je doen. Een lotgenoot of een deskundige die gespecialiseerd is in rouw en verliesbegeleiding na het verlies van een kind. Zodat deze met je mee kan denken over wat jou zou kunnen helpen. Een deskundige vind je hier.
Verhalen van andere ouders kunnen je helpen of laten voelen dat je niet de enige bent. Lees hier blogs en verhalen over feestdagen en bijzondere dagen.
Zwanger zijn na een verlies brengt veel met zich mee. Naast het verlangen en de liefde voor dit nieuwe kindje, is er vaak ook angst. Onzekerheid. En soms het gevoel dat je er met anderen niet goed over kunt praten….
Een verlies dat diep raakt Een miskraam is een verlies dat diep raakt. Het gebeurt vaker dan we denken, en toch blijft het voor veel vrouwen iets wat in stilte wordt gedragen. Wat nog minder bekend is, is dat zwarte…
