Een fototoestel hing al op jonge leeftijd over mijn schouder. Ik kijk en denk in beelden en zie vaak wat er gebeurt, nog voordat anderen het zien.

Als kind werd ik gefascineerd door uitvaarten. Toen mijn opa overleed, dacht ik: hier wil ik ooit iets in betekenen. Nu, als afscheidsfotograaf, kan ik dat daadwerkelijk doen.

Op een uitvaartdag gebeurt er veel. Veel meer dan je op dat moment kunt bevatten. Daarom kijk ik eerst. Ik observeer, voel de sfeer en stem mij af op de mensen en het moment.

Ik leg niet alleen de ceremonie vast, maar juist de kleine momenten eromheen. Een blik, een hand op een schouder, de stilte. Soms kies ik er bewust voor om geen foto te maken. Respect voor de familie gaat altijd vóór het beeld.

Mijn fotografie draait om aandacht, gevoel en aanvoelen wat nodig is. Zodat je later kunt terugkijken en ziet wat er die dag echt was.