Sinds het verlies van mijn dochter in 2023 kijk ik anders naar liefde, verlies en herinneringen.

Bij het afscheid van een baby of kind is die liefde intens voelbaar. Je wilt blijven zorgen, beschermen en vasthouden. Ik leg die onvoorwaardelijke liefde, de zorg en de warmte vast, de kleine momenten en gebaren die zo veel betekenen.

Ik werk rustig en met respect, met oog voor detail en sfeer. Vaak ben ik op de achtergrond aanwezig, zodat er ruimte blijft voor wat er op dat moment nodig is.

Foto’s zie ik als blijvende monumentjes van liefde, die helpen om te herinneren en om te gaan met verlies.

Het zijn vaak juist de beelden die ons raken, omdat de liefde daarin voelbaar blijft. Zo blijft wat er was, dichtbij.