14 jaar geleden reed de carnavalsoptocht, in stilte, aan ons voorbij en zat ik met lege armen op de bank. En nu viel ons meisje haar geboortedag weer met carnaval. Tja en wat doe je dan? Precies dat, wat we al 14 jaar met elkaar doen.
Rituelen geven ons iets om vast te houden wanneer alles wankelt. Een zachte taal, zonder woorden, voor wat we voelen. Het helpt ons om liefde zichtbaar te maken, herinneringen levend te houden en stap voor stap verder te gaan, zonder te vergeten. 🩷
Juist in die kleine, betekenisvolle momenten schuilt vaak de meeste troost. Het zorgt voor verbinding met dierbaren, net als waar carnaval voor staat.
Dat ik een paar uur later weer voorop in de polonaise liep, had ik me 10 jaar geleden, op deze dag, niet kunnen bedenken. Maar wanneer plezier en verdriet hand in hand mogen gaan, zorgt zelfs een polonaise voor een gouden randje 😉
Ik was helemaal in mijn element. Deze vrouwen (en 1 man) werken dagelijks met het begin van het leven. Professinals in de geboortezorg.Moeder en kind staan centraal. En hun vraag was: Hoe zorgen we dat ook vaders in beeld zijn…
Aanstaande zondag is het Moederdag, een speciale dag om moeders te eren en in het zonnetje te zetten. Moederdag, zoals wij het kennen, komt uit Amerika. Anna Jarvis (1864-1948) besloot na het overlijden van haar moeder om zich in te…
