Je kwam stil ter wereld, zonder een eerste huil, maar met een aanwezigheid die alles vulde. Zo klein, zo volmaakt, gedragen door hoop en omringd door oneindige liefde.
Het afscheid was klein, persoonlijk en vol liefde.
Je nichtjes en neefjes tekenden met zorg en kleur wat woorden soms niet kunnen zeggen — regenbogen, hartjes, kleine wereldjes waarin jij altijd blijft bestaan.
Opa’s en oma’s fluisterden zachtjes dromen… samen naar de dierentuin, leren fietsen, logeerpartijtjes. Dingen die niet mochten zijn, maar die in hun liefde in gedachten blijven.
Ik leg jouw afscheid vast in liefdevolle beelden. Op respectvolle afstand maar in aanwezigheid. Daar waar ik de herinnering kan vastleggen voor je zusje, die het wel ervaart maar nu nog wat jong is. Voor je papa en mama die verscheurd zijn door verdriet, en die alle omhelzingen zo hard nodig hebben.
Dag kleine ster. Voor altijd in ons midden, voor altijd in ons hart.
Soms hangt er een stille rouwsluier over de werkvloer. Het gemis is groot, maar er wordt weinig over gesproken. Toen journalist Nancy Ubert mij benaderde voor een artikel over rouw op de werkvloer, wist ik meteen dat ik mijn verhaal…
Het eerste wat je moet regelen bij verlies van je kindje tijdens de zwangerschap is de wateropbaring. Maak hier gebruik van. Op deze manier kan je langer over het afscheid doen. Het is niet eng maar uiteindelijk juist heel mooi….
