14 jaar geleden reed de carnavalsoptocht, in stilte, aan ons voorbij en zat ik met lege armen op de bank. En nu viel ons meisje haar geboortedag weer met carnaval. Tja en wat doe je dan? Precies dat, wat we al 14 jaar met elkaar doen.
Rituelen geven ons iets om vast te houden wanneer alles wankelt. Een zachte taal, zonder woorden, voor wat we voelen. Het helpt ons om liefde zichtbaar te maken, herinneringen levend te houden en stap voor stap verder te gaan, zonder te vergeten. 🩷
Juist in die kleine, betekenisvolle momenten schuilt vaak de meeste troost. Het zorgt voor verbinding met dierbaren, net als waar carnaval voor staat.
Dat ik een paar uur later weer voorop in de polonaise liep, had ik me 10 jaar geleden, op deze dag, niet kunnen bedenken. Maar wanneer plezier en verdriet hand in hand mogen gaan, zorgt zelfs een polonaise voor een gouden randje 😉
‘Verdriet is geen probleem dat opgelost moet worden’ Hoe help ik mijn kind bij een ingrijpend verlies? We denken snel aan rouwbegeleiding of therapie, maar misschien help je je kind al door als volwassene zélf het verdriet toe te laten….
Een tijdje kreeg ik via iemand een filmpje toegestuurd dat op LinkedIn is geplaatst door Dan Wuori. De titel van het bericht luidt: Is it possible to spoil your baby by being too responsive? De conclusie in dit filmpje is: nee,…
