Verlies van je kind en je andere kinderen – verlies van broers en zussen
Het overlijden van een kind laat niemand in het gezin onberoerd. Ook broers en zussen rouwen—of ze nu 5, 15 of 35 zijn. Rouw ziet er per levensfase anders uit en werkt door in jullie onderlinge contact. Jij wilt er zijn voor je kinderen (hoe oud ze ook zijn), terwijl je zelf rouwt. Dat kan schuren. Deze pagina geeft houvast: wat je vaak ziet per leeftijd, wat helpt in jullie contact, en waar je op kunt letten als het even niet samen gaat.
Rouw als broer of zus is vaak dubbellaags: je mist je broer of zus én je merkt dat thuis veel verandert—rollen, aandacht en gewoontes verschuiven. Kinderen en volwassenen proberen ouders soms te ontzien en houden gevoelens binnen, of gedragen zich “sterk”. Tegelijk kan rouw onzichtbaar lijken als iemand uit huis woont, werkt of voor een eigen gezin zorgt. Herkenning en taal geven aan dat verschil helpt: er is geen goed of fout, wél een manier die bij ieder van jullie past.
Rouw per levensfase: herkennen en verbinden
Jong kind / peuter (1–4 jaar)
Een jong kind begrijpt de dood nog niet, maar voelt feilloos dat er iets is veranderd. Het kan meer huilen, naderbij willen zijn of terugvallen in zindelijkheid. Rust, ritme en nabijheid geven veiligheid. Gebruik eerlijke, eenvoudige woorden—“dood” en “niet meer terug”—en herhaal gerust. Kleine rituelen (een tekening, een kaarsje, een knuffel bij de foto) maken afscheid tastbaar.
Schoolgaande kinderen willen begrijpen wat er precies is gebeurd en wisselen tussen spelen en verdriet. Concreet uitleggen wat dood is en wat er wel of niet verandert helpt. Blijf vragen beantwoorden en betrek je kind op eigen wijze bij afscheid en herdenken—een bloem leggen, muziek kiezen of iets korts zeggen.
Pubers zoeken autonomie. Rouw kan zich stil verstoppen in humor, grenzen opzoeken of terugtrekken. Jij blijft de veilige basis: beschikbaar, eerlijk, zonder te duwen. Spreek gelijkwaardig, geef keuzevrijheid rond afscheid en herdenkingen, en maak zo nodig samen afspraken over wat je deelt met school of vrienden.
Rouw speelt vaak op rond mijlpalen: studie, werk, relaties. Jongvolwassen kinderen willen soms “sterk zijn” voor ouders of een broer of zus en nemen praktische taken op zich. Erken dat zorgen en rouwen naast elkaar mogen bestaan. Bespreek grenzen en verdeel taken, en plan momenten voor herinneren én voor “gewoon leven”.
Bij volwassen broers en zussen verweeft rouw zich met werk, partner en gezin. Gevoelens zijn niet altijd zichtbaar, terwijl het gemis blijft. Familie‑rollen en besluiten (bij uitvaart of herdenkingen) kunnen spanning geven. Maak ruimte voor ieders positie en leg keuzes uit. Rituelen op maat—een vaste datum, een plek, muziek—houden de verbondenheid levend.
Wanneer een broer of zus zorgintensief is of een chronische aandoening heeft, komt rouw in golven terug. Naast liefde en betrokkenheid is er het gemis aan vanzelfsprekendheden: samen sporten, logeren, spontaan weg. Dat kan jaloezie, schuldgevoel of over‑verantwoordelijkheid oproepen. Normaliseer gemengde gevoelens, verdeel aandacht eerlijk en wees alert op parentificatie (te veel zorgen voor de ander). Zelfzorg voor jou als ouder geeft iedereen lucht.
Jullie rouwstijlen mogen verschillen. Taal helpt: “Jij hebt meer aan doen, ik aan praten—allebei oké.” Kleine afspraken werken vaak beter dan grote gesprekken: een vast check‑in moment, duidelijke app‑afspraken, en ruimte om soms níet mee te doen aan een herdenking zonder schuldgevoel.
Meer informatie over hoe rouw doorwerkt in relaties en hoe je in verbinding met elkaar blijft, lees je hier
Wanneer extra hulp inschakelen?
Merk je dat school of werk niet meer lukt, slapen of eten ontregeld is, angst of somberte aanhoudt, of rouw jullie dagelijks leven blijft belemmeren? Neem dan hulp in. Begin bij de huisarts, school of werk en kies zo nodig een rouwprofessional via ons Netwerk.
Toen mijn zoon twee jaar was, werd hij zich bewust van het hebben van een broer of zus. Al zijn vriendjes op het kinderdagverblijf hadden al een broer of zus (of beiden) of werden grote broer of zus. Hij wilde…
Misschien had je vader willen zijn, maar liep het anders.Door stilgeboorte, miskraam, afgebroken zwangerschap, fertiliteitstraject of gewoon: het leven.Misschien bén je vader, maar mis je je kind.Misschien bleef het verlangen onvervuld. Wat je verhaal ook is, je bent welkom. We…