Je relatie na het verlies van een schoolgaand kind

Wat er verandert na het verlies van je schoolgaand kind

Het verlies van je schoolgaande kind raakt je leven op zoveel manieren tegelijk. Je kind was bezig met ontdekken, leren en groeien — en jij groeide met hen mee. De dagelijkse ritmes van school, spelen, vriendjes, sport en huiswerk liepen door jullie leven heen. Wanneer je kind overlijdt, valt niet alleen hun aanwezigheid weg, maar ook het hele ritme dat jullie samen droeg.

Je rouwt om je kind, en je partner doet dat ook — maar vaak op een andere manier. Misschien zoek jij houvast in herinneringen en verhalen, terwijl je partner overeind probeert te blijven door structuur of afleiding. Dat verschil kan verwarrend zijn, zeker nu jullie allebei zo kwetsbaar zijn.

Wat rouw om je schoolgaande kind zo ingrijpend maakt

In deze leeftijdsfase verandert je kind snel. Je ziet hun persoonlijkheid groeien, hun humor, hun vriendschappen, hun dromen. Je bent betrokken bij hun schoolleven, hun ontwikkeling en hun toekomst. Dat maakt het verlies extra pijnlijk: je verliest niet alleen je kind, maar ook de toekomst die al zo zichtbaar aan het worden was.

Je rouwt om:

• de zelfstandigheid die steeds groter werd, terwijl je kind nog sterk op jullie leunde
• de herinneringen aan school, vriendjes, rituelen en routines
• de ontwikkeling die volop in beweging was
• de toekomstbeelden die al concreet waren: verjaardagen, schooljaren, hobby’s, dromen

Wat er onder druk kan komen te staan

Je kunt je heel alleen voelen, zelfs als je samen bent. Je mist misschien steun, terwijl je partner denkt dat hij of zij juist helpt door sterk te blijven. Je merkt dat jij anders met het verlies omgaat dan je partner, en het voelt soms alsof jullie elkaar minder goed begrijpen. Daardoor lukt het niet altijd om aan te voelen wat de ander nodig heeft.

Misschien heb jij behoefte aan contact en de nabijheid van je partner, terwijl je partner juist liever even alleen is. Misschien wil jij praten over herinneringen of vragen die blijven rondzingen, terwijl je partner overeind probeert te blijven door door te gaan. Misschien blijf jij dicht bij het verlies, terwijl je partner houvast zoekt in structuur of afleiding.

Ook dagelijkse dingen kunnen onder druk komen te staan. Als je nog andere kinderen hebt, gaat het leven op school, bij sportclubs en in contacten met andere ouders gewoon door, terwijl jij daar misschien nog helemaal niet aan toe bent. En als je geen andere kinderen hebt, kan het juist confronterend zijn om die wereld weer tegen te komen — in je buurt, bij vrienden of in gesprekken met anderen. Jij en je partner kunnen daar verschillend in staan.

Intimiteit, nabijheid en vanzelfsprekendheden kunnen daardoor veranderen. Niet omdat jullie elkaar niet meer liefhebben, maar omdat jullie allebei op je eigen manier proberen te overleven.

Hoe je met je partner in contact kunt blijven

Het kan helpen om af en toe stil te staan bij wat je nodig hebt, en dat rustig met elkaar te delen. Niet om het op te lossen, maar om elkaar te blijven zien. Soms is het fijn om dat gesprek te voeren met iemand die jullie situatie begrijpt. Binnen het netwerk van professionals dat bij de Kennisbank Kindverlies is aangesloten, vind je mensen die ouders hierin begeleiden en ondersteunen.

Wil je meer lezen over hoe rouw eruit kan zien na het verlies van je kind, dan vind je op de pagina Rouwen om het verlies van je kind een rustige en herkenbare uitleg.

Wat kan helpen in deze periode

• Vertel af en toe wat je nodig hebt, ook als het klein is.
• Probeer te luisteren naar wat je partner nodig heeft, zonder meteen te hoeven oplossen.
• Het kan helpen om samen stil te staan bij momenten die extra zwaar zijn, zoals schooldagen, sporttoernooien of herinneringsdagen, zodat jullie weten wat de ander nodig heeft op die dagen.
• Kijk samen wat haalbaar is in het dagelijks leven, en wat even mag wachten.
• Als je merkt dat jullie vastlopen, kan iemand uit het netwerk van professionals van de Kennisbank met jullie meedenken.

Bronvermelding