Als je je schoolgaande kind verliest, verandert je leven ingrijpend. Je kind stond midden in de ontwikkeling. Er was een dagelijks ritme met school, spelen, vrienden, hobby’s en kleine gewoontes die bij jullie gezin hoorden. Dat valt ineens weg. De stilte daarna kan groot en pijnlijk zijn.
Rouw om je schoolgaande kind voelt vaak anders dan rouw om een jonger of ouder kind. Je kind had een eigen stem, humor en voorkeuren, en een zichtbare plek in de wereld: thuis, in de klas, op het schoolplein en bij sport of club. Je kende je kind niet alleen als ouder, maar ook als leerling, vriend of vriendin, teamgenoot en als broer of zus. Daarom raakt het gemis veel plekken tegelijk.
Jullie hadden al gedeelde herinneringen én plannen: gesprekken, grapjes die alleen jullie kenden, rituelen, verhalen en ideeën voor later. Dat maakt de leegte scherp. Je rouwt om je kind én om de toekomst die je voor je zag: schooljaren, verjaardagen, mijlpalen en dromen die nog moesten komen.
Je dagen waren afgestemd op schooltijden, speelafspraken, sport, huiswerk en kleine routines. Nu je kind er niet meer is, valt dat ritme weg. Misschien merk je dat je op vaste tijden nog oplet, luistert of denkt dat je iets moet doen. Je huis voelt anders. Je tijd voelt anders. Soms weet je niet waar je moet beginnen, en soms is alles te veel.
Praktische dingen kunnen zwaar zijn: de schooltas die blijft staan, tekeningen aan de muur, sportkleding in de was. Elke dag kom je spullen, herinneringen en plekken tegen die bij je kind horen. Sommige wil je een zichtbare plek geven. Andere wil je bewaren, maar niet steeds zien. En er zijn dingen waarvan je later pas afscheid wilt nemen. Het juiste moment verschilt voor iedereen. Doe het wanneer jij eraan toe bent.
School speelt vaak een grote rol in het leven van je kind. Het kan confronterend zijn om langs school te lopen, berichten van ouders te krijgen of klasgenoten te zien. Het kan ook zijn dat dit voor jou juist niet pijnlijk voelt. Hoe het voor je is, verschilt per persoon. Belangrijk is dat je voelt wat het met je doet—en dat wat je voelt oké is. Er is geen goed of fout.
Mensen om je heen reageren verschillend. Sommigen zoeken contact, stellen vragen of willen iets voor je betekenen. Anderen zeggen weinig, vermijden je blik of lopen om je heen. Dat kan pijn doen en voelen alsof je verlies niet wordt gezien. Het kan ook juist prettig zijn als mensen je ruimte laten. Beide reacties kunnen bestaan.
Jij mag de regie nemen. Als iemand iets vraagt, kun je aangeven wat nu haalbaar is. Bijvoorbeeld: dat je het fijn vindt dat iemand aan je denkt, maar dat praten vandaag te veel is—en op een ander moment wel welkom. Dat geeft duidelijkheid zonder afstand te creëren.
Wanneer mensen je mijden, kun je kiezen hoe je daarmee omgaat. Soms helpt het om kort te zeggen wat het met je doet. Soms is het helpender om dit te delen met mensen die wél luisteren en er voor je zijn. Beide manieren zijn goed. Kies wat voor jou klopt.
Kinderen reageren vaak open en eerlijk. Ze stellen vragen, maken een tekening of vertellen iets over je kind. Je kunt hun aandacht aannemen zoals die komt: een tekening bewaren, een vraag kort beantwoorden of vragen hoe het voor hen is. Je hoeft niet alles uit te leggen; een klein stukje is genoeg.
Als je nog andere kinderen hebt, zie je hun verdriet én zie je dat ze doorgaan: school, spelen, wensen, dromen—en momenten waarop het gemis ineens groot is. Je kunt de neiging voelen om hun pijn weg te nemen, en je machteloos voelen omdat dat niet kan. Het kan ook zijn dat je je tekort voelt schieten omdat je eigen verdriet zoveel ruimte inneemt. Het kan voelen als een spagaat: er voor je kind(eren) willen zijn, terwijl je ook je eigen rouw draagt.
Jij en je partner kunnen verschillend omgaan met het verlies. Misschien wil jij stilstaan bij het gemis en zoekt je partner afleiding. Emoties kunnen jullie op andere momenten overvallen. Dat kan botsen en soms eenzaam aanvoelen. Lees meer op de pagina Relaties na het verlies van je kind.
Jouw rouw is leidend. Je hoeft niets. Kies wat vriendelijk voelt voor vandaag en laat liggen wat nog te veel is. De voorbeelden hieronder zijn bedoeld als houvast, niet als ‘to‑do’.
Iets tastbaars vasthouden – een knuffel, kledingstuk of jas kan troost geven en helpen om gevoelens te uiten.
Herinneringen vormgeven – iets opschrijven, een fotoalbum samenstellen of een voorwerp bewaren kan de verbinding met je kind voelbaar houden. Ideeën vind je in de Hulpkaart Herinneringen maken.
Een betekenisvolle plek in huis – een hoekje of plek die voor jou klopt, kan helpen om je kind dichtbij te voelen, juist op dagen dat het gemis scherp is.
Rustige beweging – een wandeling op een vertrouwde plek, bijvoorbeeld waar je vaak met je kind kwam, kan spanning in je lichaam laten zakken en ruimte geven aan je adem.
Een kort gesprek – een paar zinnen met iemand die je vertrouwt kan al lucht geven. Je hoeft niet alles te vertellen.
Steun bij de eerste periode – de Hulpkaart Periode na de uitvaart geeft houvast als je niet weet waar te beginnen.
Troost‑ en herinneringsproducten – laat een tastbare herinnering maken (bijv. sieraad, urn, gedenksteen, illustratie) via makers in onze categorie Troost‑ en herinneringsproducten.
Tastbare herinneringen op maat – vind een professional die met jou (en je gezin) iets persoonlijks maakt van kleding of materialen van je kind. Bekijk ons netwerk en filter op Troost‑ en herinneringsproducten of aanverwante vakgebieden.
Begeleiding op maat – iemand die gespecialiseerd is in rouw binnen het gezin of verlies van een kind kan met je meelopen. In ons netwerk van deskundigen vind je professionals met deze expertise.
Workshops en koesterdagen – wil je samen en onder begeleiding herinneringen tastbaar maken? Kijk bij Activiteiten & Bijeenkomsten voor actuele workshops en koesterdagen.
Iedereen haalt troost uit iets anders. Iedereen rouwt op een eigen manier. Kies wat bij jou past en doe het in jouw tempo.
Rouw beweegt met je leven mee. Soms is het dichtbij, soms wat verder weg. Er zijn momenten waarop je je kind heel sterk voelt, en momenten waarop het gemis weer naar voren komt. Alles wat je voelt, mag er zijn.
Je hoeft dit niet alleen te dragen. Binnen Kennisbank Kindverlies – ons netwerk van deskundigen vind je professionals die ouders ondersteunen na het verlies van een kind—in elke levensfase. Zoek je houvast voor nu? Download de Hulpkaart Herinneringen maken of de Hulpkaart Periode na de uitvaart.
Je kind en je andere kinderen | Je kind herinneren en koesteren | Modellen en theorieën van rouw | feestdagen na verlies van je kind | werken na verlies van je kind
Je kwam stil ter wereld, zonder een eerste huil, maar met een aanwezigheid die alles vulde. Zo klein, zo volmaakt, gedragen door hoop en omringd door oneindige liefde. Een afscheid vol liefde en kleur Het afscheid was klein, persoonlijk en…
Ik ben bevallen. Maar mijn buik is nog dik. Ik heb geen conditie en heb moeite met het ophouden van mijn plas. Ik ben bevallen maar heb een lege wieg. Ik sta voor de spiegel en huil. Ik had mij…
