Als je je jongvolwassen kind verliest, verandert je leven in één klap. Jullie dagen waren misschien minder door zorg bepaald dan vroeger, maar wél door nabijheid: appjes en belletjes, samen eten, plannen voor later, studie- of werkdingen. Als dat ineens wegvalt, ontstaat er stilte. Rouw na het overlijden van je jongvolwassen kind raakt je hart, je huis, je ritme en de toekomst die je voor je zag.
Je kind stond op eigen benen of was daar naartoe onderweg: studie, (eerste) baan, eigen kamer of woning, vriendschappen, reizen, misschien een vriend of vriendin. Je kende je kind niet alleen als zoon of dochter, maar ook als huisgenoot, collega, klasgenoot of teamgenoot—iemand met een wereld buiten het gezin. Daarom is het gemis op veel plekken tegelijk voelbaar.
Tegelijk laat rouw zich niet afronden of ‘verwerken’; je leert ermee leven en anders vasthouden wat jullie verbindt. Dat inzicht kan mildheid geven in hoe je met jezelf en je omgeving omgaat.
Veel jongvolwassenen studeren en/of werken. Als ouder ken je dan vaak niet meer elk detail van hun dagen. Pas na het overlijden kom je soms echt in aanraking met hun leven: hun vrienden, studiegenoten en collega’s, plekken waar ze graag kwamen, verhalen die jij nog niet kende. Dat kan pijnlijk zijn—en tegelijk kostbaar, omdat je je kind via anderen weer even dichtbij voelt. Je mag luisteren, vragen stellen en ook je grenzen aangeven als iets te veel is.
Eén of twee vaste contactpersonen (bijv. mentor/SLB’er, studiecoach, leidinggevende of iemand uit de vriendengroep) kunnen praktische afstemming doen en je op de hoogte houden—zodat jij niet overal achteraan hoeft.
Klein en haalbaar herdenken kan zo: een korte mededeling via mentor/leidinggevende aan klas, team of afdeling; of een stille plek met foto/condoleancemap bij opleiding, teamkamer of kantoor—alleen als dat goed voelt.
Verhalen verzamelen kan later troost geven: vrienden of collega’s kunnen samen herinneringen, foto’s of berichtjes bundelen in een (digitaal) boekje.
Je ritme schuift. Waar je eerst luisterde naar een fietsslot, sleutels in het slot of een app‑melding, is het ineens stil. Praktische dingen kunnen zwaar zijn: de kamer of studio van je kind, kleding, studie‑ of werkspullen, agenda’s, contracten, de digitale nalatenschap. Je hoeft niets in één keer te beslissen; pauzeren mag. Kies je eigen tempo.
Mensen reageren verschillend. Sommigen zoeken contact, stellen vragen of willen iets voor je betekenen. Anderen zeggen weinig of mijden je even. Beide reacties kunnen naast elkaar bestaan. Je mag aangeven wat nu haalbaar is: een kort appje, een kleine hulpvraag, of juist even rust.
Collega’s en kennissen weten soms niet goed wat ze kunnen zeggen. Een kort bericht via een vaste collega of leidinggevende kan rust geven. Ook later kan het fijn zijn als iemand stil staat bij een datum of mijlpaal—klein en zonder verplichting.
Je hoeft niet op alles te reageren. Een eenvoudige zin helpt: ‘Dank je dat je aan me denkt, vandaag lukt praten niet. Later graag.’ Zo houd je ruimte voor wat nu kan en mag.
Jij en je partner kunnen verschillend rouwen: waar de één wil praten, zoekt de ander eerder rust of structuur. Een korte check‑in (wat heb je nodig, wat lukt niet, wat kan wél?) houdt contact open.
Broers en zussen rouwen op hun eigen manier: soms met vrienden, soms in stilte. Een klein, vast moment samen—wandelen, koffie, één vraag—kan helpen.
Jouw rouw is leidend. Je hoeft niets. Kies wat vriendelijk voelt voor vandaag en laat liggen wat nog te veel is. De voorbeelden hieronder zijn bedoeld als houvast, niet als ‘to‑do’.
Iets tastbaars vasthouden – een knuffel, kledingstuk of jas kan troost geven en helpen om gevoelens te uiten.
Herinneringen vormgeven – iets opschrijven, een fotoalbum samenstellen of een voorwerp bewaren kan de verbinding met je kind voelbaar houden. Ideeën vind je in de Hulpkaart Herinneringen maken.
Een betekenisvolle plek in huis – een hoekje of plek die voor jou klopt, kan helpen om je kind dichtbij te voelen, juist op dagen dat het gemis scherp is.
Rustige beweging – een wandeling op een vertrouwde plek, bijvoorbeeld waar je vaak met je kind kwam, kan spanning in je lichaam laten zakken en ruimte geven aan je adem.
Een kort gesprek – een paar zinnen met iemand die je vertrouwt kan al lucht geven. Je hoeft niet alles te vertellen.
Steun bij de eerste periode – de Hulpkaart Periode na de uitvaart geeft houvast als je niet weet waar te beginnen.
Troost‑ en herinneringsproducten – laat een tastbare herinnering maken (bijv. sieraad, urn, gedenksteen, illustratie) via makers in onze categorie Troost‑ en herinneringsproducten.
Tastbare herinneringen op maat – vind een professional die met jou (en je gezin) iets persoonlijks maakt van kleding of materialen van je kind. Bekijk ons netwerk en filter op Troost‑ en herinneringsproducten of aanverwante vakgebieden.
Begeleiding op maat – iemand die gespecialiseerd is in rouw binnen het gezin of verlies van een kind kan met je meelopen. In ons netwerk van deskundigen vind je professionals met deze expertise.
Workshops en koesterdagen – wil je samen en onder begeleiding herinneringen tastbaar maken? Kijk bij Activiteiten & Bijeenkomsten voor actuele workshops en koesterdagen.
Iedereen haalt troost uit iets anders. Iedereen rouwt op een eigen manier. Kies wat bij jou past en doe het in jouw tempo.
Rouw beweegt met je leven mee. Soms is het dichtbij, soms wat verder weg. Je kunt momenten hebben waarop je je kind heel sterk voelt, en momenten waarop het gemis weer naar voren komt. Alles wat je voelt, mag er zijn.
Je hoeft dit niet alleen te dragen. Binnen Kennisbank Kindverlies – ons netwerk van deskundigen vind je professionals die ouders ondersteunen na het verlies van jouw (jong)volwassen kind—individueel, als koppel of met het gezin. Zoek je houvast voor nu? Download de Hulpkaart Herinneringen maken of de Hulpkaart Periode na de uitvaart.
Je kind en je andere kinderen | Je kind herinneren en koesteren | Modellen en theorieën van rouw | feestdagen na verlies van je kind | werken na verlies van je kind
Mensen vragen mij vaak: wat kun je zeggen tegen ouders die hun baby zijn verloren?” Niet alleen bekenden stellen deze vraag, maar ook collega’s, vrienden en zelfs ouders die zelf rouwervaring hebben. Iedereen wil weten hoe je steun kunt bieden…
Een afbreking van een zwangerschap kan gebeuren om medische redenen of om sociale redenen. In dit blog ligt de focus op afbreking om sociale redenen, ook wel abortus genoemd. Cijfers Aantal in 202439.438Abortuscijfer11 : 1000 vrouwen in vruchtbare leeftijdLeeftijd van…
