
Mijn lege maar nog dikke buik
Mijn buik is leeg maar ik sta naast een lege wieg. Ik voel aan mijn buik. Het is nog dik. Vorige week zat daar nog mijn kindje in. Iedere dag voelde mijn handen deze buik. Maar nu voelt het zo…
Jullie zijn samen ouders. Maar jullie kindje is overleden. Dat verlies raakt jullie allebei — diep, en op jullie eigen manier. Juist dat verschil kan jullie relatie onder druk zetten. Je hebt samen gezorgd, gehoopt, geleefd. Misschien was er een periode van ziekte, onzekerheid of intensieve zorg. Misschien kwam het verlies onverwacht. Hoe dan ook: jullie deelden een toekomstbeeld. En dat valt weg.
Je zou denken dat het verdriet jullie dichter bij elkaar brengt. Maar in werkelijkheid kan rouw juist afstand creëren. Omdat je anders rouwt. Omdat je elkaar niet altijd begrijpt. Omdat je allebei probeert te overleven.

Iedereen rouwt anders. En juist die verschillen kunnen onoverbrugbaar lijken. Jij wilt misschien praten, terwijl je partner zwijgt. Jij zoekt herinneringen, terwijl je partner afleiding zoekt. Jij blijft nog bij het verlies, terwijl je partner alweer werkt, sport of afspraken maakt.
Dat verschil kan verwarrend zijn. Je voelt je alleen, terwijl je samen bent. Je mist steun, terwijl je die juist zo nodig hebt.
Juist deze verschillen maken het moeilijk om elkaar niet kwijt te raken. Je doet allebei je best om het verlies een plek te geven, maar het lukt nauwelijks om elkaar echt te zien. Je voelt je niet gesteund, niet begrepen. En dat doet pijn.
Na het verlies van je baby kunnen gesprekken stroever verlopen. Je weet niet goed hoe je moet beginnen. Stiltes worden pijnlijker. Je hoopt op steun, maar krijgt iets anders. Niet omdat je partner je niet wil steunen, maar omdat jullie rouw zo verschillend is.
Misschien wil jij praten, terwijl je partner juist zwijgt. Of jij zoekt herinneringen, terwijl je partner afleiding zoekt. Dat verschil kan verwarrend zijn. Je voelt je alleen, zelfs als je samen bent. Je kunt boos worden, omdat het lijkt alsof de ander het leven alweer oppakt — terwijl jij daar nog helemaal niet aan toe bent. Je begrijpt elkaar niet meer goed. En dat maakt het rouwproces extra moeilijk.
Sommige ouders vinden elkaar weer terug. Niet omdat ze hetzelfde voelen, maar omdat ze elkaars rouw erkennen en respecteren. Je mag verschillend rouwen. Als je elkaar daarin ruimte geeft, ontstaat er weer verbinding.
Vertel wat je nodig hebt. Luister naar wat de ander nodig heeft. En accepteer dat je elkaar niet altijd kunt geven wat je hoopt. Juist dat inzicht — en die ruimte — helpt om elkaar niet kwijt te raken.
Een paar praktische tips:
In het artikel Kindverlies en relaties – hoe rouw de belangrijkste banden in je leven op de proef stelt lees je hoe andere ouders dit hebben ervaren. Hun verhalen laten zien dat verwijdering niet altijd blijvend is, en dat herstel mogelijk is.
Wil je verder lezen over hoe rouw invloed heeft op andere relaties in je leven? Op deze website vind je informatie over:
Wil je je verder verdiepen in hoe rouw invloed heeft op je relatie — en hoe je elkaar kunt blijven zien in het verdriet? Lees het boek Je bent je kindje verloren… hoe nu verder?


Mijn buik is leeg maar ik sta naast een lege wieg. Ik voel aan mijn buik. Het is nog dik. Vorige week zat daar nog mijn kindje in. Iedere dag voelde mijn handen deze buik. Maar nu voelt het zo…

Mijn zoon heeft een studiedag. En hij wil naar Naturalis. Vol enthousiasme loopt hij door alle zalen. Beantwoord de vragen van de speurtocht. En elk bordje wordt uitgebreid gelezen. We hebben een heerlijke dag samen. De dood is prachtig – Als iets…