Er is niets zo moeilijk als je kind loslaten.
Zelfs als ze bijna volwassen zijn. Maar dat is een natuurlijk proces. Wat goed is voor ouder en kind. Maar je kind loslaten als baby, peuter is haast onmogelijk. Het druist in tegen alles wat je wilt als ouder. Je wilt je kind vasthouden, beschermen, koesteren. Maar toch gebeurd het. Je moet wel loslaten wat je zo graag vast wilt houden.
Zo ook deze vader, hij staat bij het grafje van zijn zoontje.
“Draakje” noemde hij zijn zoontje altijd liefkozend en zwaaide hem dan boven op zijn schouder, hoog en veilig. Maar nu moet hij zijn zoontje loslaten. Hij kon hem niet beschermen en heeft net met zijn eigen handen het kistje in het graf gezet . Nu staat hij met lege handen en klemt het draakje vast als een houvast aan wat was.
Herinneringen zijn dan alles wat je nog hebt. Ook van deze moeilijke dag. Ik leg deze voor jou vast. Als mo(nu)mentjes voor later.
In liefde vasthouden én loslaten
klik hier voor meer informatie
Mijn buik is leeg maar ik sta naast een lege wieg. Ik voel aan mijn buik. Het is nog dik. Vorige week zat daar nog mijn kindje in. Iedere dag voelde mijn handen deze buik. Maar nu voelt het zo…
Na het overlijden van mijn eerste kind kreeg ik een boeket bloemen van het werk. Verder hoorde ik niks. Een week na de uitvaart, belde ik mijn manager om hem bij te praten. Mijn manager vroeg niet hoe het met…
