Je hebt je kind verloren. En op een dag komt het moment waarop je weer aan werk denkt of weer moet beginnen. Dat is geen makkelijke stap. Je bent veranderd. Je hoofd zit vol. Je energie is anders. Je emoties komen onverwacht. En toch wil je misschien weer meedoen. Iets bijdragen. Je rol opnieuw vormgeven.
Werkhervatting is geen eindpunt van rouw. Het is een proces waarin je leert werken mét je verlies. Niet ernaast. Niet eroverheen. Maar erdoorheen. Hieronder vind je tips die kunnen helpen — voor jezelf én voor de mensen om je heen.
Neem contact op met de bedrijfsarts
Rouw is geen ziekte, maar het verlies van je kind kan grote invloed hebben op je belastbaarheid. Soms is werken (nog) niet mogelijk omdat je fysiek, mentaal of emotioneel overbelast bent, of omdat je door het onverwachte of traumatische karakter van het verlies klachten hebt ontwikkeld.
De bedrijfsarts kan jou en je werkgever helpen door:
mee te denken over passende re‑integratie
te adviseren over wat je op dit moment nodig hebt
te kijken naar interventies of begeleiding
je werkgever duidelijkheid te geven over haalbare stappen
Jij en je werkgever hoeven niet alles alleen uit te zoeken.
Houd contact met je werkgever
Als er lange tijd geen contact is, wordt de drempel om terug te keren vaak hoger. Een klein berichtje of kort gesprek helpt om de verbinding te houden — ook als je nog niet weet wanneer je weer gaat werken.
Wat kan helpen:
Vind je bellen moeilijk? Schrijf je verhaal op en stuur het per mail.
Vraag om een gesprek op een rustige plek.
Vertel wat er is gebeurd en wat het met je doet.
Vraag om ruimte om je kind en je emoties te benoemen.
Als je het moeilijk vind om met je werkgever of leidinggevende in gesprek te gaan, kun je vragen om je te laten bijstaan door een professional die gespecialiseerd is in het leiden van gesprekken en het begeleiden van moeilijke gesprekken. In het netwerk Kennisbank Kindverlies vind je gesprekbegeleiders die jou en je werkgever of leidinggevende hierbij kunnen ondersteunen.
Bereid je collega’s voor
Veel ouders vinden het fijn om collega’s in één keer bij te praten, zodat je niet telkens hoeft uit te leggen wat er is gebeurd. Dit kan in een mail, een teamoverleg of een kort moment waarop je collega’s bij elkaar komen.
Mogelijkheden
Vraag je werkgever om zo’n moment te organiseren.
Vraag of je leidinggevende aanwezig kan zijn om je te steunen.
Vertel kort wat er is gebeurd, wat je nodig hebt en wat helpend is.
Vind je het moeilijk om zelf te praten? Laat dan iemand anders jouw verhaal namens jou vertellen. Dit kan je werkgever of leidinggevende zijn maar ook een externe gespreksbegeleider. In het netwerk Kennisbank Kindverlies vind je een gespreksbegeleider die jou hierbij kunnen ondersteunen.
Leg uit wat het verlies met je doet
Na het verlies van je kind functioneer je vaak anders dan voorheen.
Je kunt merken dat:
je concentratie verminderd is
je geheugen hapert
je sneller moe bent
je sneller overprikkeld raakt
je minder ruimte hebt voor sociale prikkels
Vraag tijdelijk om passend werk
routinematige of duidelijke taken
afgebakende opdrachten zonder tijdsdruk
werk dat op pauze mag als het even niet lukt
Werk kan steun geven, als het goed afgestemd is op wat je nu aankunt.
Vraag om een buddy
Een buddy is een collega die:
met je meedenkt op moeilijke momenten
even met je meeloopt
je tijdelijk werk uit handen kan nemen
samen met jou aan een taak kan werken
Je kunt zelf iemand vragen of HR of je leidinggevende vragen om iemand aan te wijzen.
Zorg voor een rustige werkplek
Denk aan:
een rustige plek waar je minder gestoord wordt
werken in blokken met korte pauzes
eventueel een koptelefoon die prikkels dempt
tijdelijk thuiswerken als dat beter voelt
Kleine aanpassingen maken vaak een groot verschil.
Vraag om flexibiliteit
Je energie schommelt. Je emoties ook. Wat vandaag lukt, lukt morgen misschien niet.
Mogelijkheden:
later beginnen of eerder stoppen
kortere werkdagentijdelijk
naar huis kunnen als het niet lukt
afwisselen van taken om overbelasting te voorkomen
Dit kun je bespreken met je werkgever, HR of de bedrijfsarts. Je hoeft het niet allemaal zelf uit te denken.
Evalueer regelmatig
Overleg over:
regelmatige gesprekken met je werkgever of HR
afstemming met de bedrijfsarts of coach
ruimte om taken of uren aan te passen
tijd om te herstellen als iets te veel blijkt
Werkhervatting is geen vast traject — het verandert mee met hoe het met je gaat. En je mag eerlijk zijn over wat lukt en wat nog niet.
Bereid je voor op ongemak
Er zullen momenten zijn die lastig zijn:
stiltes
collega’s die iets zeggen dat verkeerd valt
emoties die plotseling opkomen
Plak daar geen oordeel op — het hoort bij rouw.
Handige zinnen als je even niets wil vertellen:
“Dank je, ik wil er nu liever niet over praten.”
“Ik waardeer je betrokkenheid, maar ik houd het vandaag graag praktisch.”
“Ik ben hier, maar ik ben er nog niet helemaal.”
Ze helpen je zonder dat je jezelf hoeft uit te leggen.
Vraag om begeleiding
Het kan helpen om te praten met iemand die ervaring heeft met rouw én met werk. Dat kan zijn:
Collega’s bedoelen het vaak goed. Maar ze weten soms niet wat helpt. Geef aan wat je nodig hebt. En benoem wat je liever niet wilt. Vertel welke woorden steunend voor je zijn. Geef aan wanneer iets te veel wordt en leg uit dat je op sommige dagen emotioneler kunt zijn.
Na het verlies van je kind kunnen gebeurtenissen in het leven van anderen onverwacht pijn doen. Vooral wanneer collega’s of mensen in je omgeving mijlpalen meemaken met hún kinderen — momenten die jouw kind niet meer zal bereiken — kan dat veel oproepen. Je gunt het hun van harte, maar het kan tegelijk een scherpe herinnering zijn aan alles wat jij moet missen.
Bijvoorbeeld wanneer de kinderen van collega’s:
voor het eerst naar de basisschool gaan
overgaan naar een volgende groep of school
jarig zijn of een kinderfeestje krijgen
starten op de middelbare school
slagen voor hun examen
afstuderen of een diploma behalen
gaan samenwonen of trouwen
een eigen kind krijgen
Dit soort mijlpalen kunnen onverwacht confronterend zijn, ook als ze niet direct aan jou gericht zijn.
Wat je kunt doen in deze situaties:
Zeg wat het met je doet. Je hoeft je gevoelens niet weg te stoppen.
Vraag om ruimte of afstand, bijvoorbeeld bij gesprekken of viermomenten.
Leg uit wat helpt, zoals even weglopen, later aansluiten of tijdelijk andere taken doen.
Zoek samen naar een manier die voor jou én je team werkbaar is.
Je hoeft je niet groter te houden dan je bent. En je collega’s hoeven zich niet schuldig te voelen over hun geluk. Door dit samen te bespreken ontstaat er ruimte voor begrip, rust en goede samenwerking.
Realiseer je: werk kan ook helpen
Werk kan structuur en afleiding geven. Het kan je helpen om weer vertrouwen te krijgen, iets te betekenen, onderdeel te zijn van een ritme — zonder je rouw weg te duwen. Je hoeft niet meteen volledig terug te keren. Je mag klein beginnen:
één afgebakende taak
in taken en niet (alleen) in uren opbouwen
alleen de meest overzichtelijke werkzaamheden
Samen met je werkgever en de bedrijfsarts kun je een plan maken dat bij jou past. Stap voor stap kun je naar meer toewerken — op een manier die haalbaar is.
Tot slot: werkhervatting doe je samen
Jouw rouw is persoonlijk. Maar werkhervatting doe je samen — met je werkgever, HR, de bedrijfsarts en je collega’s. Je omgeving wil je ondersteunen, maar heeft soms ook zelf houvast nodig. Door open te blijven communiceren voorkom je misverstanden en ontstaat er ruimte voor:
begrip
realistische verwachtingen
goede samenwerking
herstel op jouw tempo
Meer lezen?
Op deze pagina’s vind je nog meer informatie over werken na het verlies van je kind.
Wat ontzettend fijn en belangrijk dat Dagblad van het Noorden aandacht besteedt aan het gemis wat in de decembermaand extra voelbaar is. Als je een kindje hebt verloren in de zwangerschap of op latere leeftijd dan weet je hoe dit…
Je bent je kindje verloren of je weet dat je je kindje gaat verliezen. Ik kan je helpen met een mooi zacht en warm aandoend afscheidswiegje, genaamd Hemelwieg. Hemelwieg is een met de hand gemaakt afscheidswiegje van vilt. Het is…