Je hebt je kind verloren. Tegelijk wil je er zijn voor je andere kind — volwassen, met een eigen leven. Wat kun je doen, zonder over te nemen? Hieronder vind je woorden en gewoontes die licht blijven en aansluiten bij jullie werkelijkheid.
Van buiten lijkt er weinig te veranderen: je kind werkt, heeft misschien een partner of een gezin. Van binnen verschuift er veel. De plek in de kinderrij is anders en het gemis laat zich voelen op onverwachte momenten. Iedereen rouwt op een eigen manier en in een eigen tempo; dat is oké.
Veel mensen kijken vooral naar partner en (klein)kinderen van de overledene. Ondertussen rouwt jouw kind óók. Jij helpt door dat hardop te erkennen en de naam te blijven noemen. Nodig je kind uit om te praten — als hij of zij dat wil — en wees zelf open over je gevoelens. Je kunt het niet oplossen. Je kunt er wél zijn: luisteren, stiltes laten bestaan en samen het gemis dragen, zonder het weg te maken.
Je hoeft niets op te lossen. Door te blijven, te luisteren en de naam te blijven noemen, geef je je volwassen kind precies de erkenning die vaak ontbreekt.
Woorden die je kunt gebruiken:
Noem de naam en laat weten dat het mag gaan over jullie gemis. Een eenvoudige zin opent vaak al: “Ik mis [naam] vandaag. Hoe is dat voor jou?” Aanwezig zijn is genoeg; je hoeft niets te fixen.
Spreek af hoe jullie in contact blijven. Kort en voorspelbaar werkt: een appje, een maandelijkse wandeling, even bellen rond een markeer‑dag. Laat het ook oké zijn als er soms geen behoefte is.
Geef ruimte aan herinneringen. Een verhaal, een foto, een liedje. Klein en echt. Jij zet de deur open; je kind kiest of het erdoorheen loopt.
Erken verschillen. Misschien wil jij praten en zoekt je kind afleiding — of andersom. Zeg het mild: “We rouwen anders. Hoe houden we tóch contact dat voor ons allebei klopt?”
Rouw en ouderschap vragen veel tegelijk. Je hoeft niets te regelen. Vraag alleen of en hoe je kunt ontlasten — iets kleins dat voor jou kan én dat je kind prettig vindt. Geen is ook goed. De regie blijft bij je kind.
Je rouwt ook. Benoem dat in ik‑taal wanneer het helpt en kies voor contactmomenten die voor jullie allebei haalbaar zijn.
Blijf je je zorgen maken omdat je volwassen kind al een tijd vastloopt met slapen, eten of werk, zich terugtrekt of somber blijft? Moedig je kind dan aan om de huisarts te bellen en bespreek samen of steun van een rouwprofessional past.
Lees aanverwante artikelen of bekijk de volgende pagina’s:
Het verlies van je kind en je andere kinderen | rouwen om het overlijden van je kind | rouw bij je kind per levensfase uitgelegd | externe informatie en steun bij rouw
Mijn lijf snapt er niets van Mijn borsten doen zeer. Ze zijn rood en heel groot. Het zit vol moedermelk. Het doet pijn. Het brandt. Ik voel de tranen opkomen. Weet mij geen raad, behalve dat ik zoek naar verlichting….
Zwanger zijn na een verlies brengt veel met zich mee. Naast het verlangen en de liefde voor dit nieuwe kindje, is er vaak ook angst. Onzekerheid. En soms het gevoel dat je er met anderen niet goed over kunt praten….
