Misschien merk je aan jezelf dat je anders reageert dan anders. Je bent sneller geëmotioneerd, sneller prikkelbaar, of je kunt minder hebben dan normaal. Je hebt minder zin om dingen af te spreken en merkt dat je drukte liever uit de weg gaat. En toch wil je óók niet alleen zijn.
Dat is niet raar. Feestdagen en bijzondere dagen kunnen na het verlies van je kind extra hard binnenkomen, juist omdat op dat soort dagen nog zichtbaarder wordt wie je mist.
Waar anderen uitkijken naar gezelligheid, samenzijn of tradities, zie jij misschien juist op tegen deze dagen. Voor jou zijn het dagen waarop het gemis en de lege plek extra voelbaar zijn. En dat maakt deze dagen beladen.
Misschien heb je behoefte aan gezelschap, maar niet te lang. Misschien voel je de druk om deze dagen toch samen door te brengen, terwijl je merkt dat het je ook veel kost. Je wilt misschien wel gaan, maar bent bang dat het je te veel wordt of dat je je emoties niet kunt tegenhouden. Tegelijk voelt het idee om alleen thuis te blijven ook niet goed. Juist dat maakt deze dagen zo lastig.
Soms zit het in kleine dingen. Een lege stoel. Een naam die niet genoemd wordt. Een cadeau voor een ander kind. Een feestdag die ooit anders bedoeld was. Dan kan het voelen alsof het gemis overal tussendoor loopt.
Misschien merk je het al als de eerste lichtjes verschijnen of de eerste uitnodigingen binnenkomen. Je voelt je onrustiger, emotioneler of sneller geïrriteerd. Sinterklaas, Kerst en Oud en Nieuw kunnen dan zwaar zijn. Overal is er aandacht voor gezelligheid, samenzijn en tradities, terwijl jij misschien vooral voelt wie er ontbreekt. Juist daardoor kunnen deze dagen extra pijn doen.
Lees verder over feestdagen na verlies van je kind
Moederdag kan je raken op een manier die anderen niet altijd zien. Overal gaat het over moeders, bloemen en aandacht, terwijl jij misschien vooral voelt dat je kind er niet is. Dat kan die dag ingewikkeld maken. Misschien wil je dat iemand jouw moederschap ziet. Misschien wil je juist zo min mogelijk aandacht voor deze dag. Beide gevoelens kunnen op dezelfde dag naast elkaar bestaan.
Vaderdag kan voor jou anders voelen dan voor de mensen om je heen. Je ziet berichten en cadeautjes voorbij komen en merkt dat het je raakt. Je bent vader, maar je kind is er niet. Misschien wil je deze dag het liefst overslaan. Misschien wil je juist dat iemand even aan je denkt.
Dit zijn vaak dagen die al eerder aandacht vragen. Ze staan niet alleen in je agenda. Je merkt het ook aan jezelf. Soms denk je er al ruim van tevoren vaker aan, ben je wat stiller of heb je minder ruimte voor drukte. Het zijn dagen die horen bij je kind en bij wat je hebt meegemaakt. Daarom gaan ze niet zomaar voorbij.
Misschien helpt het om minder te plannen. Korter te blijven. Eerder weg te gaan. Of juist ergens niet naartoe te gaan. Je hoeft niet alles mee te doen omdat het een feestdag is.
Soms helpt het om vooraf al na te denken over wat voor jou goed voelt. Wil je wel of niet gaan? Hoe lang wil je blijven? Wat doe je als je merkt dat het genoeg is? Door daar van tevoren even bij stil te staan, hoef je op het moment zelf minder te schakelen.
Voor de één is dat een kaarsje aansteken. Voor de ander de naam noemen, een foto neerzetten, een bloem neerleggen of even bewust stilstaan. Het hoeft niet groot te zijn. Juist iets kleins kan op zo’n dag veel betekenen.
Soms denk je vooraf dat iets wel lukt, en voelt het op de dag zelf toch anders. Dan mag je daar naar luisteren. Je hoeft niet vast te houden aan wat je eerder bedacht had. Je mag kiezen voor wat op dat moment voor jou het beste voelt.
Heb je behoefte aan steun, herkenning of iemand die met je mee kan denken? Soms is het fijn als je niet alles alleen hoeft te dragen. In ons netwerk vind je de deskundige die jou hierbij helpt.
Misschien wil je dat deze dagen voorbij zijn voordat ze begonnen zijn. Misschien wil je juist bewust stilstaan. Misschien wisselt dat per jaar, per dag of zelfs per uur. Alles daarvan mag er zijn.
Je hoeft deze dagen niet op een bepaalde manier te doen. Je mag zoeken naar wat jou helpt. Op jouw manier. In jouw tempo. En je hoeft het ook niet ieder jaar op dezelfde manier te doen. Voel wat passend is en volg je gevoel hierin.
Mijn buik is leeg maar ik sta naast een lege wieg. Ik voel aan mijn buik. Het is nog dik. Vorige week zat daar nog mijn kindje in. Iedere dag voelde mijn handen deze buik. Maar nu voelt het zo…
Ik snap dat je het nu misschien niet kunt overzien. Er komt zó veel op je af: keuzes, tijden, mensen, liefde en gemis door elkaar. Een camera voelt dan al snel als “erbij” in plaats van helpend. De ervaring leert…
