Merijn zonneschijn

Een zee van zonnebloemen omringde hem.
Zijn naam, zo vol kracht en licht — zijn leventje, zo kort en kostbaar.
Slechts één etmaal op deze wereld… maar wat een diepe indruk hij achterliet.

Even geleden mocht ik een afscheid vastleggen dat geen ouder ooit zou moeten meemaken. Een moment vol rauw verdriet, maar ook vol trots. Want hoe intens verdrietig, ook trots dat hij hun kindje voor altijd zal blijven.

In elke aanraking, elke traan, elke stille blik sprak zoveel liefde.
Een klein lijfje, gedragen door groot verdriet — maar ook door een onmetelijke liefde die nooit zal verdwijnen.

Lieve kleine man, rust zacht in jouw zee van zonnebloemen.
Je was gewenst. Je bent geliefd. Je blijft voor altijd.

Deel het bericht:

Andere berichten

Hoe tradities en rituelen troost bieden

De TOP2000 wordt bijna elk jaar afgesloten met Bohemian Rhapsody van Queen.  Elk jaar kijk en luister ik naar deze Lijst der lijsten, vul ik mijn eigen lijstje in en bezoek ik minstens één keer het TOP2000 café. Het was een vast ritueel geworden—een manier om het jaar…

Lees verder